Podcast De Dag: de zon, een profiel

het probleem is dat we bij “de zon” meteen in twee kampen schieten: of het is allemaal klimaatpaniek, of het is allemaal “natuurlijke cyclus”, terwijl het in de praktijk gewoon twee verschillende dingen zijn (stralingsbalans vs. ruimteweer) en beide je infrastructuur kunnen raken. de oplossing is: stop met die mystiek en behandel zonnevlammen/cme’s als een risico in het netbeheer en satellieten (forecasting, redundantie, procedures), en kijk woensdag gewoon met een fatsoenlijke bril ipv je ogen te frituren… draagvlak begint bij basiskennis.

Ik snap het wel hoor, maar elke keer als ik “zonsverduistering” lees denk ik: straks staan er weer ouders met kids zonder brilletje te turen omdat “ach valt wel mee”... en dan zitten wij weer bij de opticien te huilen. Warmte oké, maar gewoon beetje praktisch doen met dat kijken.

Grappig hoe NOS nu ineens “als mensheid weten we weinig” durft te zeggen, maar als je bij klimaat/gezondheid ook maar één kritische vraag stelt ben je meteen wappie… ik was zelf ook zo braaf hoor, alles slikken wat de expert zegt, tot je ziet hoe vaak ze ernaast zitten en gewoon dóór gaan. En die close-upbeelden: mooi, maar wie financiert dat spul en wie bepaalt welke conclusie er “netjes” bij moet voor het publiek?? woensdag kijk ik wel, maar zonder dat morele vingertje en paniekframe eromheen graag!!!

Die close-ups zijn niet alleen “mooi plaatje”, dat is basically debugging van onze eigen stroom- en satnetjes: één flinke CME en je hebt GPS-glitches, HF-radio eruit en misschien trafo’s die roken, maar we doen nog steeds alsof space weather een hobbyhoekje is. en ja woensdag leuk kijken, maar dat gezeur over “wie financiert het” is ook een beetje tin-foil vibes; liever dat we er serieus in investeren dan dat we pas reageren als de boel een keer hard crasht.

Energie liegt niet: iedereen doet nu alsof de zon alleen “data” is (CME’s, satellieten, klimaatmodellen), maar je merkt ook gewoon aan mensen hoe het zenuwstelsel op hol slaat met al die hitte en die felle straling, meer kort lontje, slechter slapen, hoofdpijn, droge ogen. Vanuit mijn praktijk zie ik dat als een balansding: we blijven maar doorduwen en dan krijg je die westerse reflex van paracetamol en airco, terwijl je systeem eigenlijk om vertraging, water, schaduw en aarden vraagt… woensdag met die verduistering zou ik dus niet alleen kijken, maar ook ff voelen wat het met je lijf doet en wat je nodig hebt.

Die Frans Snik roept “we weten relatief weinig”, maar dat is precies omdat men blijft doen alsof de zon een losstaand object is en niet gekoppeld aan het bewustzijnsveld hier; kwantumfysica toont aan dat observatie en systeem niet te scheiden zijn, zeker niet bij zo’n gigantische plasma-oscillator. woensdag bij die verduistering ga je dat merken: niet alleen donkerder, maar je hele bioritme “klikt” even uit fase (mensen worden raar stil of juist prikkelbaar), en dat is geen zweef maar gewoon magnetische coherentie die tijdelijk anders staat.

klopt dat we “weinig weten”, maar tegelijk hangt echt alles aan die zon: zonder GPS en satellieten ligt de hele logistiek en pinverkeer zo plat, dat vind ik eerlijk gezegd spannender dan alleen een mooi plaatje. en die eclips woensdag: kijk lekker, maar zeg het ook even op school/club, want je weet gewoon dat er weer kids gaan zitten staren omdat niemand een fatsoenlijke bril regelt...