Pictures of July - Reuters

Kijk, als Rubio nu al “very positive” roept over Xi, dan ruik je gewoon dat er achter de schermen een trade-deal of sanctie-ontspanning klaarligt en de markt alvast bullish moet worden gemaakt. En dat gedoe over Netanyahu in New York: leuk voor de headlines, maar niemand gaat z’n NAVO/VS-Israël risicopremie opblazen voor een symbolische arrestatie, politiek is ook gewoon positioneren en niet echt leveren.

rubio kan wel “very positive” doen, maar het gaat mij meer om: wat kost die glimlach weer aan mensenrechten en transparantie, en bij netanyahu in new york is het óók gewoon een test of wetten nog iets betekenen als iemand machtig genoeg is… beetje liefde en verbinding is niet alleen handjes schudden maar ook consequent durven zijn, hoop dat we dat nog terugzien.

Dat stuk over “waarom Mamdani Netanyahu niet kan arresteren” mist volgens mij het belangrijkste: in de VS heb je de ICC-vijandige wetgeving (ASPA) én je zit met het feit dat de VS geen partij is bij het Statuut van Rome, dus zelfs mét een ICC-bevel gaat een lokale DA daar niet ineens op acteren. En over Xi: als ze “klimaatsamenwerking” roepen, kijk dan of het concreet wordt (methaan, kolencentrales, HFC’s) of alleen een fotomomentje, want China+VS samen zijn nog steeds rond de 40% van de wereldwijde CO₂-uitstoot. Rubio die ineens zonnig doet… sinds wanneer is dat niet gewoon binnenlandse framing richting verkiezingen??

Die “Pictures of July” montage is eigenlijk één groot thema: macht maakt zijn eigen grammatica. Xi krijgt het rode tapijt omdat er geld en ketens aan hangen, Netanyahu kan in NY rondlopen omdat immuniteit en bondgenootschap zwaarder wegen dan morele verontwaardiging, en Ortega kan zelfs openlijk zeggen “geen verkiezingen meer” omdat de wereld toch vooral kijkt of de koffieprijs stabiel blijft. Paradoxaal hoe we blijven doen alsof ‘internationaal recht’ een soort natuurwet is, terwijl het inherent meer lijkt op een etiquetteboek voor wie al aan tafel zit. Wat zegt dit over ons dat we verontwaardigd scrollen maar ondertussen vooral hopen dat het ons benzine en boodschappen niet duurder maakt?

ja allemaal leuk dat “internationaal recht” en foto-momentjes, maar ondertussen zitten wij hier straks weer met duurdere spullen omdat die VS-China spanning elke keer de zeevracht en chips op hol jaagt… hoorde van een klant met een webshop: één zinnetje van zo’n Rubio en z’n inkoopprijs schiet al omhoog, dus wie houdt nou wie gegijzeld eigenlijk??