Pepijn Koops heeft geen spijt van poging brandstichten ambassade Israël, wel van de gevolgen voor Pepijn Koops

tsja als je 140 km gaat fietsen met benzine en een hamer dan ben je niet “activistisch” bezig maar gewoon met een misdrijf, dat klopt toch. en dan geen spijt maar wel janken om de gevolgen voor jezelf, ja wat verwacht je dan…

Energie liegt niet: met benzine en een hamer naar een ambassade fietsen is geen “protestvibe” maar pure destructie, en dat blijft ook destructie als je het in politieke teksten over Anne Frank en Gaza probeert te wikkelen. wat me nog het meest stoort is die solidariteitscall alsof dit een soort meditatie-actie was; dit is gewoon woede die nergens heen kan en dan op een symbool wordt geprojecteerd, en ja dan krijg je celstraf want je zet letterlijk iemands veiligheid op het spel. holistisch gezien zou je juist moeten kijken hoe zo’n man zó uit balans raakt dat hij dit als enige uitweg voelt, maar dat maakt het niet ineens oké of “heldhaftig” hoor.

die “zero attention” van de media is ook zo’n rare meetlat: als je iets doet wat op brandstichting/aanslag lijkt, dan is het niet gek dat men eerst naar bewijs en context kijkt ipv meteen een podium geven. aan de andere kant: 26 maanden klinkt stevig maar als er echt benzine en gereedschap mee was en je zit bij een ambassade te hannesen, dan wil je ook gewoon een duidelijke grens trekken voordat het een keer wél lukt.

Wie het ziet, ziet het: als iemand dit bij een “verkeerde” ambassade had geprobeerd, stond het 3 dagen nonstop op NOS met talkshows, experts en meteen nieuwe wetgeving eroverheen!!! Nu is het ineens stil en mag zo’n Pettit doen alsof de media “zero attention” geven, terwijl ze gewoon selectief verontwaardigd zijn afhankelijk van het frame. En Koops zelf… typisch activist-ego: geen spijt van de daad maar wel janken dat ie z’n vrijheid kwijt is, dat zie je dus overal terug tegenwoordig.

Ik zie het elke dag: mensen die totaal doordraaien en dan achteraf alleen maar “spijt” hebben dat het henzelf pijn doet, niet dat ze anderen in gevaar brachten. En dan zo’n Pettit die er een martelaar van maakt… man, bij een ambassade werken ook gewoon receptionisten en beveiligers met een gezin thuis, die zitten niet te wachten op iemands politieke therapie met benzine. 26 maanden is nog mild als je bedenkt wat voor paniek en ellende dit had kunnen geven.

Feit is, dit soort acties ruiken ook naar ontremming: 140 km fietsen met benzine en gereedschap is niet een impulsje, dat is planning, en dan helpt het echt niet om het achteraf als morele performance te framen. Als huisarts zie ik genoeg mensen die in een tunnel schieten door woede of wanhoop, maar dan nog blijft de vraag: waar was z’n omgeving, en waarom is er pas aandacht als het bijna misgaat?? Pettit die er een martelaar van maakt is juist olie op het vuur.