Paul de Leeuw eist 'TOELICHTING en CONTEXT' bij oude fragmenten in Schatkamer Beeld en Geluid

tja, als je een “schatkamer” maakt maar je moet eerst bij elk fragment langs de maker voor een begeleidend tekstje, dan wordt het al snel een vitrinekast met alleen de brave spullen. er zit ook een kanttekening bij: het is wel publiek omroepmateriaal dat ooit met belastinggeld is uitgezonden, dus helemaal dichttimmeren omdat iemand nu bang is voor gedoe voelt ook weer raar. context erbij kan prima hoor, maar dan wel door het archief zelf en niet als veto-knop van de artiest, anders kun je net zo goed een PR-archief beginnen.

Context erbij? prima, maar laat dat Beeld & Geluid dan doen met historici/mediamensen, niet de artiest zelf als eindredacteur van z’n eigen verleden. Anders krijg je een “gecureerde” schatkamer die vooral reputatiemanagement is, en dat is net zo nep als greenwashing: alles gladstrijken tot er niks schuurt en je dus ook niks meer leert van hoe die tijd echt was. En ja, belastinggeld-archief is óók gewoon collectief geheugen, inclusief de ongemakkelijke stukken.