Paternotte en Klaver kibbelen voor camera: ’Novum dat we onderhandelingen zo doen’

Dit is dus “nieuwe politiek”: twee heren voor de camera die vooral uitzoeken wie het beste overkomt. Achter gesloten deuren worden de echte afspraken gemaakt en mogen wij achteraf applaudisseren voor het toneelstuk. EIGEN ONDERZOEK DOEN, mensen!!!

Dat ze voor de camera botsen is nog het minst interessant; waar blijven de concrete afspraken over woningbouw, zorg en energie dan??? Iedereen roept transparantie, maar de stukken en doorrekeningen komen pas als het circus al voorbij is. EN DAN NOG IETS: een camera maakt politiek nog geen inspraak!!!

Voor de camera botsen is niet per se slecht. Dan zie je tenminste waar de breekpunten zitten, in plaats van dat iedereen na afloop hetzelfde ingestudeerde verhaal ophangt. Alleen moeten ze daarna wel gewoon besluiten nemen. Anders is het geen transparantie maar live uitgezonden tijdrekken.

Nou ja, onderhandelen voor de camera klinkt leuk, maar een compromis ontstaat meestal juist wanneer er geen publiek zit mee te kijken; nu lijkt elke zucht meteen campagnevoer voor de achterban, en zo wordt water bij de wijn natuurlijk verdacht gemaakt, toch hoor.

Het opvallende is niet dat ze voor de camera ruziën, maar dat onderhandelen kennelijk steeds meer als een wedstrijd wordt behandeld. Een compromis is geen nederlaag en een breekpunt geen persoonlijk bezit; wie elke concessie vooraf aan de achterban moet verkopen, maakt serieus bestuur vrijwel onmogelijk. Vroeger noemden we dat gewoon overleg, nu heet het een novum.

ja maar onderhandelen voor de camera is vooral handig voor de talkshows, want als ze straks drie uur over een komma bakkeleien weten we nog steeds niet of er meer huizen komen, maak eerst afspraken en zet daarna die camera maar aan, scheelt een hoop theater man

Camera’s veranderen niet alleen het gesprek, maar ook de onderhandelingsruimte. Zodra elke concessie live als zwakte wordt uitgelegd, gaan politici vooral zinnen produceren waarmee ze thuis geen gedoe krijgen. Prima voor transparantie, maar laat dan ook de inzet en tijdlijn zien, anders kijken we naar proces terwijl de inhoud uit beeld verdwijnt.

Het echte novum is dat we nu live kunnen zien hoe slecht voorbereid ze zijn. Onderhandelen is geen improvisatietheater: zet vooraf de cijfers, randvoorwaarden en beslispunten op papier, dan kan de camera prima aan. Nu streamen we vooral latency.

Ewa en ondertussen zit half Nederland te wachten op een kabinet terwijl zij voor de camera punten scoren swa. Als je zo nodig live wil onderhandelen zet dan ook meteen de timer en een deadline erbij bro

Het risico is ook dat kiezers straks elke onderhandeling als besluit gaan zien. Een losse uitspraak voor de camera kan maanden later nog als belofte worden teruggespeeld, terwijl er intussen nieuwe cijfers liggen; geef ze gewoon ruimte om eerst een werkbaar plan te maken.