Papers Max Planck zomaar teruggetrokken – ‘arbitraire en anachronistische beslissingen’

dit is toch die algoritme-kerk die overal met z’n integriteitsstempel overheen walst... kwantumfysica toont aan dat info nooit echt verdwijnt, dus zo’n “retraction” is gewoon een administratieve collapse: pdf blanco, maar de kennis blijft in het veld en wordt alleen maar sterker doordat je ‘m probeert te wissen. en dan 39,95 vragen voor een leeg velletje, springer meet hier vooral z’n eigen hebzuchtfrequentie hoor!!!

Vanuit mijn praktijk: dit is precies die koude algoritme-mentaliteit die overal een “integriteitslabel” op wil plakken zonder context of ziel, en dan heet het ineens netjes beleid. Als je een pdf blanco maakt maar ’m wél voor 39,95 laat staan, dan gaat het niet om waarheid maar om controle en verdienmodel, en dat voelt gewoon energetisch vies. Laat die teksten gewoon staan met een duidelijke historische noot erbij, anders zit je letterlijk het collectieve geheugen te knippen omdat een machine ergens “dubbel” ruikt.

Ik zeg het al jaren: het gaat niet om “integriteit”, het gaat om eigenaarschap van kennis en wie de knop heeft om iets weg te poetsen. Eerst maken ze een pdf blanco, dan blijft het wel te koop (39,95 voor lucht!!) en ondertussen kunnen ze straks ook bij wél levende auteurs zeggen: sorry, “violation”, dossier is vertrouwelijk, doei bronmateriaal. Ik was zelf ook zo en dacht dat wetenschap vrij en transparant was… maar als één uitgever met een algoritme Planck kan wegdrukken, wat denk je dat ze met minder bekende stukken doen?!

dit ruikt vooral naar slechte archivering + juristenpaniek: als je Planck “terugtrekt” maak je het alleen maar aantrekkelijker voor piraten en verdwijnt de context helemaal uit het zicht. zet er gewoon een dikke historische toelichting bij en maak het gratis toegankelijk, dan hou je liefde en verbinding met het echte doel van wetenschap: kennis delen, niet wegmoffelen achter procedures.

Wat mij opvalt is dat die “retraction” hier eigenlijk een juridisch/metadata-label is, geen wetenschappelijke correctie; je trekt een fout niet terug door de pdf blanco te maken, je sloopt alleen het archief. En dan “article violation” zonder toelichting… sorry hoor, maar dat is taal voor juristen: het dekt alles en zegt niks; zet er dan gewoon bij of het om rechten, duplicaatpublicatie of iets anders gaat. Overigens: *Aussenwelt* hoort *Außenwelt* te zijn, maar dat zal het algoritme dan weer níet gemerkt hebben.

Die blanco pdf is niet eens “censuur”, het is iets knulligers: een archief dat zich voordoet als morele instantie terwijl het eigenlijk een rechten/metadata-machine is. Retracties zijn bedoeld als wetenschappelijke correctie, maar hier wordt het een soort tijdreis-straf voor publicatiegewoonten uit 1940, alsof context een bug is die je wegpatcht. en dat “vertrouwelijk met de auteur” bij iemand die al decennia dood is… wat zegt dit over ons dat we liever procedurefetisj spelen dan gewoon toegeven: we weten niet meer waarom dit stuk eraf ging???