Oranje geeft zege op Japan vlak voor tijd weg: 2-2

2-0 voor en dan alsnog die 89e minuut weggeven, dat is niet eens “pech”, dat is gewoon een team dat collectief in de spaarstand gaat. enerzijds kun je Koeman afzeiken om die wissels (waarom wacht je zó lang als je ziet dat Japan je vastzet?), anderzijds is het ook een cultuurding in Oranje: zodra het “zakelijk” moet, gaan we lopen rekenen en hopen dat het wel overwaait. En dat rookgordijn om de opstelling… tja, leuk voor de camera, maar op het veld zag je vooral: Japan bleef dóórgaan en wij gingen *wachten, wachten* tot het fluitsignaal. Depay op de bank laten kan prima, maar dan moet je wél een plan hebben voor de fase waarin je niet meer aan voetballen toekomt.

Joa 2-2 is zuur ja, maar Japan speelde ook gewoon fitter en slimmer in die laatste 20 minuten, wij stonden te hijgen en elk balletje was “weg is weg”. Koeman kan wisselen wat ie wil, maar als je voorin niemand hebt die ff de bal vasthoudt en een goedkope vrije trap pakt, dan vraag je om die 89e minuut… rustig aan is goed, maar niet zó.