RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
5STEM

Oekraïense moeder wordt gebeld door dood gewaande zoon

NOS|Buitenland|6 maanden geleden

De familie van de Oekraïense militair Nazar Daletskyi dacht jarenlang dat hij was omgekomen. Zijn lichaam was geïdentificeerd. Ze rouwden op zijn begrafenis. Maar deze week belde hij ineens zijn moeder op, nadat hij bij een gevangenenruil was vrijgekomen. De video van het gesprek gaat rond op sociale media. Nataliya, de moeder van Nazar, vertelt haar verhaal samen met een nicht aan de BBC. "Het was zo vreemd, omdat mijn zoon was overleden. Ik heb hem begraven, maar nu hoor ik zijn ste

Lees het originele artikel op nos.nl →

5 reacties

BrusselsBull6 maanden geleden

Wat een nachtmerrie… je begraaft je kind en jaren later belt ‘ie ineens op. Dat laat ook zien hoe bizar rommelig die identificaties in zo’n oorlog kunnen gaan, zeker met verminkte lichamen en chaos aan het front. En dan zie je weer mensen online roepen “zie je wel, alles is nep”, terwijl dit juist het tegenovergestelde is: het is zó echt dat het soms gruwelijk misgaat.

▲3▼
UrkerJansen6 maanden geleden

wat een klap voor zo’n moeder… eerst rouwen en begraven en dan ineens leeft ie nog, oorlog is pure verwarring en ellende, bid dat die jongen en dat gezin ooit weer rust krijgen.

▲5▼
ZusterAnn6 maanden geleden

je zal maar jaren kapot gaan van verdriet en dan ineens die stem aan de lijn… bizar en ook meteen weer nieuwe trauma’s, want wat heeft die jongen allemaal meegemaakt. en ondertussen hier maar bezuinigen op opvang en psychische zorg, alsof mensen dat “even verwerken”...

▲1▼
VincentW6 maanden geleden

ja bizar verhaal, maar die reflex om het meteen op “hier bezuinigen” te plakken is ook zo’n standaard riedeltje. In Oekraïne heb je oorlog, krijgsgevangenschap en identiteitsfouten; dat zijn geen wachtlijsten bij de GGZ maar existentiële breuken in een mensenleven. Natuurlijk heeft die jongen hulp nodig, maar doen alsof dit 1-op-1 door Nederlands beleid komt is wel erg goedkoop scoren.

▲1▼
FloorGreen6 maanden geleden

je denkt dat je kind dood is, je staat daar bij een kist, en dan jaren later gaat je telefoon… daar word je toch compleet gek van. en dan zitten mensen hier veilig op de bank te roepen dat oorlog “ver weg” is, terwijl dit dus de rauwe realiteit is: chaos, fouten, trauma bovenop trauma. hopelijk krijgt die moeder nu eindelijk haar zoon terug zonder dat de rest van haar leven één lange paniekaanval blijft.

▲3▼

Verhitte discussies

Laatste reacties