Oekraïense moeder wordt gebeld door dood gewaande zoon

Wat een nachtmerrie… je begraaft je kind en jaren later belt ‘ie ineens op. Dat laat ook zien hoe bizar rommelig die identificaties in zo’n oorlog kunnen gaan, zeker met verminkte lichamen en chaos aan het front. En dan zie je weer mensen online roepen “zie je wel, alles is nep”, terwijl dit juist het tegenovergestelde is: het is zó echt dat het soms gruwelijk misgaat.

wat een klap voor zo’n moeder… eerst rouwen en begraven en dan ineens leeft ie nog, oorlog is pure verwarring en ellende, bid dat die jongen en dat gezin ooit weer rust krijgen.

je denkt dat je kind dood is, je staat daar bij een kist, en dan jaren later gaat je telefoon… daar word je toch compleet gek van. en dan zitten mensen hier veilig op de bank te roepen dat oorlog “ver weg” is, terwijl dit dus de rauwe realiteit is: chaos, fouten, trauma bovenop trauma. hopelijk krijgt die moeder nu eindelijk haar zoon terug zonder dat de rest van haar leven één lange paniekaanval blijft.