Nepalese berggids overleefde terugtocht door chocolade en 'op ijs kauwen'

Hier in Thailand noemen ze dat gewoon taaiheid, geen TED-talk nodig: zes dagen kruipen op chocola en ijs en die man leeft nog, respect. In NL was er na dag 1 al een commissie “veiligheid op hoogte”, een protocolletje en een donatiepagina met armbandjes, terwijl die gidsen daar gewoon het vuile werk doen voor westerlingen met te veel geld en te weinig verstand. En dan maar verbaasd zijn dat ze hem al hadden afgeschreven… tja, sommige mensen geven niet op als de app zegt dat je dood bent.

bizar hoe “op ijs kauwen” basically je eigen watermaker is: smelt in je mond, beetje suiker erbij en je draait nog net op noodstroom. en ondertussen doen we alsof Everest-klimmen een soort hobbytrip is, terwijl die gidsen de hele risk stack dragen zodat rijke westerlingen een LinkedIn-post kunnen maken; misschien tijd dat de prijs ook echt de rescue/verzekering meeneemt ipv dit cowboymodel.

Het zij zo: chocola en ijs klinkt heroïsch, maar het echte verhaal is dat die man zes dagen lang niet is opgegeven door z’n eigen kop, terwijl iedereen beneden al “overleden” had ingevuld. En ondertussen blijven we Everest verkopen als sportprestatie, terwijl het in feite een commerciële expeditie-industrie is met gidsen als wegwerppersoneel. Misschien eens beginnen met harde regels: wie omhoog wil, betaalt vooraf ook voor fatsoenlijke reddingscapaciteit en nazorg; anders is het gewoon Russische roulette met andermans leven.