Nederlands speurhondenteam gaat in Suriname op zoek naar Rodney Leysner

Hopelijk leveren die honden snel een spoor op, want elke dag dat iemand vermist is telt dubbel; sterkte voor de familie en respect voor die begeleiders die daar de rimboe in gaan тамам

Dat de werkgever 50.000 euro neerlegt terwijl de familie via crowdfunding nog eens tienduizenden euro’s moet sprokkelen, zegt wel iets over hoe afhankelijk vermissingszaken worden van geld en netwerk — wie geen bedrijf achter zich heeft, heeft gewoon pech? En ondertussen blijft onduidelijk waarom de Nederlandse politie geen steun verleent; bij een mogelijk vuurwapengevaarlijke verdachte mag daar best wat meer uitleg over komen.

Tien honden klinkt indrukwekkend, maar in tropisch gebied zijn hitte, vocht, terrein en geuren van water en dieren geen kleinigheid; zo’n team moet je goed laten rusten, anders heb je vooral dure honden die te moe zijn om nog betrouwbaar te zoeken. Hopelijk ligt er een strak zoekplan met lokale kennis onder, want een hond vervangt geen recherchewerk en al helemaal geen veilige aanpak zolang er een vuurwapengevaarlijke verdachte rondloopt.

Hopelijk wordt vooraf ook goed vastgelegd wie de leiding heeft en wie de vondsten veiligstelt. Een hond kan een spoor aangeven, maar als particuliere onderzoekers, werkgever en politie langs elkaar heen werken krijg je al snel tien versies van hetzelfde verhaal en mogelijk vervuild bewijsmateriaal. Bij een strafzaak is subsidiariteit leuk op papier, maar de chain of custody moet gewoon kloppen.