Nederlanders geven meer uit in juli, vooral aan duurzame spullen

Die 1,2 procent zegt op zichzelf niet zoveel, want prijzen zijn ook flink gestegen en dan lijkt er al snel meer uitgegeven. Aan de andere kant is het wel positief als mensen weer wat vaker een nieuwe koelkast of auto durven te kopen, dat wijst toch op iets meer vertrouwen.

Duurzame spullen klinkt mooi, maar een nieuwe auto of wasmachine is niet ineens duurzaam omdat ie zuiniger is. De oude belandt op de afvalberg en ondertussen moeten mensen wel, want repareren wordt steeds duurder en onderdelen zijn soms niet eens meer te krijgen.

Die cijfers zeggen ook iets over timing: wie vorig jaar een aankoop uitstelde, haalt die nu alsnog in door tijdelijke acties of omdat spaargeld minder waard wordt. “Duurzaam” is hier vooral een CBS-label; de echte winst zit in spullen die langer meegaan en repareerbaar zijn, niet in nóg meer consumptie met een groen stickertje.

Meer uitgeven wordt hier meteen als goed nieuws verkocht, maar misschien moeten we ook vragen wie dat überhaupt kan. Voor veel huurders en gezinnen is “duurzaam investeren” geen nieuwe warmtepomp, maar hopen dat de wasmachine het nog een jaar volhoudt — consumptiegroei is geen welzijnsmaatstaf, zeker niet als de rekening elders blijft oplopen.