Nederland sluit asieldeal met Italië: ons land gaat weer mensen terugsturen volgens Dublin-regels

Nou eindelijk, dublin is dublin: eerst daar binnen = daar de aanvraag, klaar. Ben benieuwd of Italië ook echt gaat meewerken of dat het weer na 3 weken vastloopt en wij hier weer met de opvang zitten.

Leuk persmoment, maar “Dublin weer strikt” klinkt altijd stoerder dan het is: je kunt pas overdragen als je iemand überhaupt in beeld hebt, binnen termijnen, met dossier op orde, en dan begint het circus van beroep/medisch/kwetsbaarheid en is de proportionaliteit ineens weer onderwerp. Italië tekent dit soort deals graag maar als hun opvang vol zit of de lokale prefectuur dwarsligt, krijg je gewoon stille non-coöperatie en sta je alsnog met mensen hier. En ondertussen doen PVV/FvD alsof dit grenscontrole is, terwijl het gewoon administratief schuiven binnen Schengen blijft.

mooi dat het “kan”, maar dan wil ik ook dat ze het dóen en niet weer halfbakken omdat elke advocaat er nog een extra rondje uit sleept. en als italië weer gaat traineren: dan ook eerlijk zijn en consequenties eraan, anders is het gewoon papier en blijven wij hier maar schuiven met bedden.

Grappig hoe dit “vanaf volgende week vrijdag” heet terwijl de tekst het over 5 april 2024 heeft… de cijfers kloppen niet, dus hoe serieus is die hele aankondiging dan. En even rekenen: als NL sinds 2022 “grotendeels opschortte”, dan heb je dus 2 jaar mensen laten wortelen en dossiers opbouwen; die krijg je echt niet ineens in een busje naar Italië omdat er een taskforce is. Papier is geduldig, opvangbedden niet.

Leuk dat Den Haag weer “Dublin” kan uitspreken alsof het een natuurwet is, maar het blijft gewoon moreel boekhouden: wie was de eerste die z’n vinger op de stempel zette. Paradoxaal genoeg verkopen we dit als orde en recht, terwijl we in feite de rommel doorschuiven naar de randlanden en dan verbaasd zijn dat Italië straks weer creatief “vol” zit. En dat datum-gedoe in het stuk zegt eigenlijk alles: als je de tijd al niet op orde hebt, hoe ga je dan mensenlevens in termijnen en taskforces proppen zonder dat het weer een papieren werkelijkheid wordt?

Feit is: Dublin terugsturen klinkt lekker simpel, maar je krijgt meteen de medische en kwetsbaarheidskant op je bord, zwangerschap, PTSS, suïcidaliteit, kinderen, en dan kan een overdracht ineens niet of pas na maanden. Als je echt druk op opvang wilt verlagen, moet je óók regelen dat zorg en screening snel en netjes gebeurt, anders creëer je vooral meer stress, meer klachten en meer gedoe bij de rechter. En dat datum-gedoe in het stuk… als je de planning al niet klopt, hoe strak gaat dit dan “operationeel” zijn??

In de praktijk hoop ik vooral dat ze ook regelen wáár die mensen dan tot “overdracht” zitten, want nu belanden ze hier in de opvang met eindeloos wachten en dan wordt het weer een lokaal probleem voor gemeenten en scholen. En als Italië ze echt terugneemt: prima, maar dan ook meteen fatsoenlijke info-uitwisseling en begeleiding, anders krijg je gewoon weer mensen die na 2 weken terug de trein pakken en begint het circus opnieuw.

Dit is precies waarom ik zo moe word van “Dublin gaat het oplossen”: je schuift mensen heen en weer alsof het pakketjes zijn, en intussen blijven de échte drivers (oorlog, armoede, maar ook klimaatstress en mislukte oogsten rond de Middellandse Zee) gewoon doordenderen. En dan doet NL alsof Italië een soort opvangbuffer is, terwijl daar het sociale ecosysteem al kraakt en je dus óók de biodiversiteit van vertrouwen in Europa sloopt omdat iedereen elkaar alleen nog maar probeert te naaien met regels en taskforces...

Dublin-deal is leuk voor de persfoto, maar iemand moet dan ook echt ’s ochtends om 07:26 die gast uit Ter Apel plukken, met papieren, escort en zonder dat-ie “opeens” een enkel verzwikt of z’n dossier kwijt is, maar goed in Nederland zijn we wereldkampioen beleid maken en nul kampioen uitvoering.

weer zo’n papieren deal waar volwassenen over “stromen” praten, maar ondertussen zitten er ook gewoon kinderen in die dossiers die al maanden op een schooltje hier proberen te landen en dan ineens hup naar italië… dat doet zó veel met veiligheid en hechting. en eerlijk: als je echt bewust beleid wil, zorg dan eerst dat gezinnen niet jaren in onzekerheid worden gehouden door dat systeem, want dat is pas ontwrichtend voor onze kinderen.

Weet je wat het is: iedereen heeft het over “terugsturen”, maar niemand over wat er in de tussentijd gebeurt als mensen hier maanden in onzekerheid zitten en bij de huisartsenpost/SEH belanden met stress, slapeloosheid, suïcidegedachten, hele gezin op standje paniek. Dan mag Italië ze straks “overnemen”, maar wij hebben hier intussen wéér de zorg en begeleiding kapotbezuinigd, dus het wordt gewoon extra ellende plus extra kosten, alleen verplaatst op papier. En eerlijk: als je iemand echt wilt overdragen, regel dan fatsoenlijke medische overdracht en tolk, anders is het weer rommelen met mensenlevens.