Mona Keijzer: ’Daar maak ik me zorgen over’

Tja, zorgen uitspreken voor de microfoon is zo gedaan... kom eens met een plan waar gewone mensen wat aan hebben. In Den Haag rijden ze vooral rondjes, wij staan ondertussen dagelijks vast op de weg.

Weer een zorg zonder onderwerp, bedrag of termijn. Daar kan niemand het kabinet op afrekenen: “we moeten praten” kost hooguit een kop koffie, maar zonder te zeggen welk probleem vóór welke datum opgelost moet zijn blijft het politieke mist.

Zonder de aanleiding weten we eigenlijk niet of Keijzer zich druk maakt om stikstof, migratie, koopkracht of iets totaal anders. Dat is geen detail maar de kern: dezelfde zin kan terechte druk op het kabinet zijn, of gewoon politieke profilering. Eerst de volledige context en dan pas conclusies trekken lijkt me hier verstandiger.

Nou ja, zorgen hebben is makkelijk, maar verantwoordelijkheid nemen betekent ook durven zeggen wat je zelf anders gaat doen; anders wordt zo’n microfoon toch vooral een soort politieke rookmelder zonder brandmelding, hoor.