Moet er de komende tien jaar een stop komen op de kledingproductie?

Een volledige productiestop klinkt radicaal, maar ergens is radicaliteit precies nodig omdat “circulair” vaak neerkomt op hetzelfde groeimodel met een iets groener label. Anderzijds: mensen hebben wél nieuwe kleding nodig en een verbod raakt niet iedereen hetzelfde; wie weinig geld heeft, koopt geen perfecte tijdloze garderobe maar wat betaalbaar is. Begin dus bij de bulk: weg met ultragoedkope wegwerpmode, minder collecties en reclame die ons wijsmaakt dat een shirt van drie maanden oud ineens passé is. Recyclen is mooi, maar minder produceren blijft de enige echte knop.

Een totale stop klinkt stoer, maar vergeet niet dat onze kinderen ook gewoon groeien en kleding soms verslijt. De echte winst zit volgens mij in minder kopen, kleding leren herstellen en scholen die ruilen en repareren weer normaal maken; niet in nóg een systeemregel die gezinnen met een kleine beurs het hardst raakt. Weg met die eindeloze verleidingen en koop bewust, natuurlijk.

Een totale stop zou ook de tweedehandsmarkt niet automatisch redden: kleding slijt, vezels breken af en synthetische stoffen blijven microplastics afgeven bij wassen. De echte blinde vlek is dat we kleding nog steeds als goedkoop wegwerpmateriaal prijzen; beprijs watergebruik, vervuiling en vezelverlies eerlijk, dan verdwijnt een groot deel van die overproductie vanzelf. kwantumfysica toont aan dat je het systeem verandert zodra je de meetlat verandert, maar graag wel met echte cijfers en niet met aura’s.