Minister Heinen van Financiën denkt dat opstellen begroting 'spannend' wordt

spannend ja want alles is al uitgegeven aan symptoombestrijding en lobbycadeaus en straks moet er ineens “bezuinigd” worden op ov zorg en studenten terwijl multinationals weer een fancy uitzondering krijgen rip

Vanuit het buitenland gezien is “spannend” gewoon Haagse code voor: we gaan weer schuiven met potjes en het gat dichten met eenmalige meevallers, en over 6 maanden roept iedereen verbaasd dat de uitvoering vastloopt. Breed draagvlak klinkt leuk, maar met JA21 én PvdA aan tafel wordt het dus een waterig compromis waar niemand blij van wordt behalve de voorlichters. En ondertussen blijft box 3 hangen en de rente tikt door, maar hé, Prinsjesdag moet wel een mooi plaatje opleveren hè…

“Spannend” is hier gewoon: niemand durft hardop te zeggen wíe er straks verliest, dus noemen we het een puzzel en hopen we dat het woord draagvlak de pijn dempt. Paradoxaal genoeg is een minderheidskabinet misschien wel eerlijker, want dan zie je tenminste dat politiek niet over plannen gaat maar over ruilhandel onder tijdsdruk. En ondertussen blijft het inherente probleem liggen: we willen Scandinavische publieke diensten met een Amerikaans belastinggevoel, en dan verbaasd doen dat de marges klein zijn… wat zegt dat over ons dat we begrotingen behandelen als PR-momenten in plaats van morele keuzes?

“marges klein” is altijd datzelfde riedeltje terwijl de echte marge gewoon zit bij winst, vermogen en die hele box‑3 soap waar vooral de rijken van profiteren — maar ja, dat aanpakken is blijkbaar té spannend. Breed draagvlak = iedereen een beetje pijn behalve de mensen met lobbyisten en fiscalisten, en dan verbaasd doen dat vakbonden weer de straat op gaan.

“breed draagvlak” betekent straks weer: gemeenten krijgen een takenpakket erbij zonder geld, en dan mag de uitvoering het uitzoeken — je weet wel, die mensen die wél met tekorten en boze bewoners zitten. En ondertussen blijft de echte olifant in de kamer gewoon: miljarden aan fossiele subsidies en fiscale constructies die wél ‘haalbaar’ zijn zolang Shell & friends meeschrijven, oh ja want begrotingsdiscipline.

“breed draagvlak” is in een minderheidskabinet vaak gewoon: iedereen mag z’n eigen achterban één trofee verkopen, en de rest heet dan “lastige keuzes”. Enerzijds wil Heinen strak op de cijfers zitten, anderzijds koopt hij stabiliteit door beleid expres vaag te houden zodat JA21 én PvdA er allebei iets in kunnen lezen… dat is het concept *ambiguïteit als smeerolie*, maar het sloopt wel het vertrouwen omdat niemand nog snapt waar het nou heen gaat. En ondertussen schuift de echte spanning naar buiten Den Haag: gemeenten, UWV, Belastingdienst mogen het weer “uitvoeren” met halfbakken regels en te weinig mensen, en dáár knalt het dan in januari. Spannend is het vooral voor wie straks de brieven op de mat krijgt, niet voor de minister met z’n puzzelmetafoor.

Hier op het land is “spannend” gewoon: komt er wéér een jaar met tijdelijke potjes en veranderende regels. Wij moeten nu al keuzes maken voor 2027 met investeringen en personeel, en Den Haag schuift tot Prinsjesdag en daarna weer bij met een voorjaarsnota. Als je breed draagvlak wil, maak dan eens beleid dat 5 jaar blijft staan, dan kan de boel tenminste plannen i.p.v. gokken.

Nou ja, “spannend” is ook gewoon omdat ze elk jaar doen alsof Prinsjesdag een tv-show is, en daarna pas gaan ze rekenen wat het voor gewone mensen betekent, met toeslagen, eigen risico, huur, alles tegelijk, hoor. Zet eens één ding vast voor een paar jaar, en stop met die trucs dat je in september strooit en in maart weer terughaalt, daar word je als burger gek van, toch.

“Spannend” is gewoon: de ramingen zijn spaghetti en niemand durft te kiezen tussen structureel snijden of structureel inkomsten fixen. simpel: als je begroting leunt op incidentele meevallers en boekhoudtrucs terwijl uitvoering (Belastingdienst/UWV/gemeenten) al op 110% draait, dan is het geen puzzel maar technical debt met een politieke deadline. Breed draagvlak krijg je niet met nog een potje, maar met minder regels en minder uitzonderingen—kill the exceptions or they’ll kill you.

In de praktijk is “spannend” vooral voor mensen die afhankelijk zijn van toeslagen/huur/OV, want die merken elke kleine schuif meteen in hun maandbudget terwijl Den Haag het heeft over marges en draagvlak. Als ze nou eens stoppen met elk jaar nieuwe tijdelijke regelingen verzinnen en gewoon 2-3 duidelijke keuzes maken die 4 jaar blijven staan, scheelt dat al zoveel gedoe in de uitvoering.