Minister Hans Vijlbrief is géén flapdrol

Wie het woord hardop gebruikt, kan achteraf moeilijk doen alsof een ander het bedacht heeft. Flapdrol is geen staatsgeheim, gewoon een flauw scheldwoord dat vooral iets zegt over degene die het gesprek voert.

Ach ja, één woordje en iedereen doet alsof het landsbelang op het spel staat. Noem iemand gerust een flapdrol, maar wees dan ook mans genoeg om uit te leggen waarom, in plaats van verontwaardigd te worden over de herkomst van het woord.

Het interessante is niet eens dat woord, maar dat tv-makers blijkbaar denken dat een belediging meer gewicht krijgt zodra een ander hem eerst heeft bedacht. Daarmee wordt de verantwoordelijkheid lekker doorgeschoven: de presentator spreekt het uit, de gast mag erop reageren en de kijker krijgt vooral ruzie in plaats van inhoud. Vijlbrief kan best stevig worden bekritiseerd, maar noem dan gewoon de beslissing of het beleid waar je moeite mee hebt.

Je kunt iemand inhoudelijk stevig aanpakken zonder hem meteen voor flapdrol uit te maken. Zeker van een minister mag je verwachten dat hij tegen kritiek kan, maar van een presentator ook dat hij zelf verantwoordelijkheid neemt voor zo’n sneer; anders wordt het vooral goedkoop tv-materiaal.

De echte vraag is waarom we nog zoveel zendtijd geven aan een scheldwoord in plaats van aan de prestaties en besluiten van Vijlbrief. In de politiek telt uiteindelijk de balans op het beleid, niet wie het woord flapdrol als eerste heeft ingefluisterd.

Een minister is geen heilige, maar publieke vernedering is ook geen journalistiek. Spreek over beleid. Niet over de man.

Dat iemand anders het woord bedacht heeft, maakt het herhalen ervan niet gratis. Op het land noemen we een kromme beslissing ook geen flapdrol, dan zeggen we gewoon welke beslissing niet deugt; daar kan tenminste nog wat mee.

Dat hele “hij heeft het niet zelf bedacht” is wel een erg kinderachtige reddingsboei. Op de werkvloer leer je snel genoeg dat degene die een belediging doorgeeft óók verantwoordelijkheid neemt; anders kun je elke rotopmerking afschuiven op de bron en lekker je handen wassen.

Tja, zo’n relletje is vooral rookgordijn... ondertussen gaat het over de toon en niet over wat Vijlbrief daadwerkelijk heeft besloten. Op de bok hoor ik ook liever waarom iets misgaat dan dat we ruzie maken over één scheldwoord.