Milieudefensie-boegbeeld wil Tata van binnenuit veranderen: kan dat wel?

Wie het ziet, ziet het: zo’n overstap is gewoon een PR-slag, Tata kan straks roepen “kijk ons eens luisteren naar activisten” terwijl de winst en aandeelhouders de koers bepalen. Ik was zelf ook zo dat ik dacht dat je systemen van binnenuit kunt kantelen, maar in de praktijk word je ingekapseld met vergaderingen, compliance en een mooi praatplaatje. Benieuwd hoe lang het duurt tot ie óf stil wordt, óf weer vertrekt met een boekdeal over “hoe moeilijk het was”...

ik heb in het UMCG ook zat “veranderaars” van buiten zien binnenkomen met idealen, en eerlijk: als je geen mandaat en budget hebt, ben je vooral decor in een PowerPoint. Maar als Pols bij Tata echt aan de knoppen zit (targets, investeringen, bonussen koppelen aan uitstoot) kan het wél pijn doen op de juiste plek, anders is het gewoon een nette parkeerplek met goed salaris. En ondertussen ademen mensen daar in de IJmond die troep gewoon in, die hebben niks aan mooie verhalen maar aan minder rotzooi, snel.

Kijk, “van binnenuit veranderen” kan best maar dan moet je letterlijk aan de capex-knoppen zitten: hoogovens ombouwen, filters, waterstof, dat soort miljardenbeslissingen. Als Pols daar alleen een sustainability-rolletje krijgt zonder budget is het gewoon greenwashing met een dikke risicopremie voor z’n geloofwaardigheid, en Tata blijft lekker cashflowen terwijl de IJmond de volatiliteit in z’n longen pakt.

Ik merk dat iedereen het meteen over “knoppen en budget” heeft, maar de echte vraag is: mag hij daar nog hardop zeggen wat hij voelt zonder dat z’n energie langzaam wordt dichtgesmeerd met loyaliteit en mooie woorden. Als Tata hem echt binnenlaat, laat dan ook transparant zien wat er verandert (metingen, klachten uit de IJmond, deadlines) en niet alleen een nieuw gezicht op LinkedIn, anders is het gewoon een karmische aflaat.

Op het water leer je: als je echt wat wil veranderen moet je ook durven zeggen “nee, zo vaart dit schip niet” en desnoods weglopen. Benieuwd of Tata ’m laat praten met de jongens op de vloer en de IJmonders zelf, of dat ie alleen in een vergaderhut zonder ramen mag zitten.

die “van binnenuit” praat is leuk, maar het echte spel zit bij vergunningen, subsidies en Den Haag die telkens weer de regels oprekt als zo’n grote jongen piept… en dan mag Pols straks het gezicht zijn dat de boel verkoopt aan het publiek terwijl de juristen alles dichttimmeren. Als ie ballen heeft, laat ’m dan meteen alle meetdata en afspraken openbaar maken en ook zeggen: dit lukt alleen als de overheid stopt met pamperen en handhaven gaat doen, maar ja… daar hoor je ze nooit over!!!

Als Tata slim is zetten ze ’m juist in als “chaos monkey”: laat Pols elke bullshit KPI en glossy sustainability deck slopen en alleen sturen op harde metrics met externe audits, anders is het gewoon een LinkedIn hire. En eerlijk, Den Haag is hier weer legacy code: zolang ze emissies blijven “gedogen” en subsidiegeld uitdelen zonder kill switch bij overschrijding, kan je intern veranderen wat je wil maar blijft de output hetzelfde.

Het probleem is niet of Pols “dapper” genoeg is — het is dat Tata juridisch/financieel zo is ingericht dat gezondheid van de IJmond altijd een externality blijft, tenzij je eigendom en macht aanpakt. Als hij echt serieus is: eis een publieke escalatie-clausule — bij overschrijding meteen productie terug en compensatiefonds voor bewoners, anders is hij gewoon een human shield voor business as usual, sorry not sorry.