Materieel van Groningse gasvelden gebruikt voor herstel energiesector Oekraïne

Gronings gasveld-spul naar Oekraïne sturen voelt ergens als poëtische recycling: wat hier jarenlang ellende en scheuren gaf, houdt daar straks misschien het licht aan. Maar enerzijds is dit gewoon slimme noodhulp (compressoren zijn geen knuffels, die dingen doen het of ze doen het niet), anderzijds schuurt het dat NAM zo weer in een “goede doelen”-rol kan kruipen zonder dat het dossier Groningen écht fatsoenlijk is afgewikkeld. En dan die timing/termijn “nog onduidelijk”... ja hoor, dat kennen we: logistiek, aanbesteding, papier, en ondertussen tikt de winter door. Als je dit doet, doe het dan ook echt snel snel, niet als PR-onderdeel van een conferentie met mooie intentieverklaringen.

Dat materieel wegzetten als “hulp” is prima, maar er zit wel een saaie kanttekening bij: die compressoren/turbines zijn geen plug-and-play lego, je hebt certificering, onderhoudshistorie, reserveparts en vooral monteurs nodig die het ding daar veilig aan de praat houden. Ben benieuwd wie straks aansprakelijk is als zo’n oud NAM-apparaat in Oekraïne na drie weken stilvalt of erger, want dan gaat iedereen weer naar “Den Haag” wijzen terwijl het op papier waarschijnlijk netjes is weg-gecontracteerd. En Groningen zelf: als het spul écht afgeschreven is oké, maar als er nog waarde in zit, dan hoop ik wel dat dat niet weer via een omweg bij de belastingbetaler eindigt.

Als dit goed wordt opgezet is het juist slim: die NAM-spullen zijn industrieel degelijk en in Oekraïne draait het nu om “snel weer MW’s online”, niet om perfecte nieuwe installaties. Maar regel dan wel meteen exportlicenties/sanctiechecks en end‑use monitoring, want anders staat straks de halve reaguurdersbrigade te janken dat “Brussel” turbines aan het front levert. En over Groningen: prima dat het weggaat, maar laat NAM dan ook gewoon de rekening van ontmanteling en schadeafhandeling blijven betalen, niet ineens held spelen op een conferentie.