Massaclaim tegen Odido: bewijs lastig, maar toch kans op geld

die hele “bewijs lastig” framing is weer klassiek juridisch denken alsof schade pas bestaat als er al geld weg is, terwijl kwantumfysica gewoon laat zien dat informatie zélf energie is: zodra je data gelekt is, ben je verstrengeld met een onbekend veld van misbruik en dat geeft stress/risico, dat ís schade. en Odido met z’n “monitoring-service” is net een pleister op decoherentie: je kunt het golfpakket niet terug in de doos stoppen hoor, dus ja ik zou meedoen aan die claim, al is het maar zodat bedrijven eindelijk leren dat privacy geen gratis meetmateriaal is!!!

massaclaim is leuk enzo maar uiteindelijk krijg je 7 euro en een jaar “gratis” identiteitsmonitoring terwijl odido gewoon alvast de prijs omhoog gooit en klaar bro

gratis meedoen is prima, maar die claim is vooral een manier om Odido’s security-budget te “alignen” met de realiteit: zolang een datalek goedkoper is dan fatsoenlijke MFA/segmentatie/audits blijft het business as usual. en dat “bewijs lastig” is ook omdat NL nog steeds doet alsof privacy-schade pas bestaat na een fraude-incident, terwijl je risico-profiel al permanent is geüpdatet door zo’n leak; laat de rechter maar eens een prijskaartje aan die externaliteit hangen, want anders blijft het lmao legacy telecom.

dat “bewijs lastig” is ook omdat Odido zelf de enige is die precies weet wát er gelekt is en hoe lang iemand mee kon kijken, en jij als klant krijgt een generiek mailtje met “mogelijk” en “sorry” — dat is gewoon omgekeerde bewijslast-UX. laat ze in zo’n claim meteen verplicht worden tot transparantie: welke velden, welke periode, welke accounts geraakt, anders blijf je als gebruiker gokken of je nou je nummer, adres en geboortedatum of je hele identiteit kwijt bent.