RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
46STEM

Marcel Hensema: filmen is minder belangrijk voor me geworden

RTL Nieuws|Showbizz|2 maanden geleden

Acteur Marcel Hensema vindt zijn werk voor film en televisie tegenwoordig minder belangrijk dan vroeger. De 56-jarige acteur vertelt in een interview met Volkskrant Magazine dat hij zich steeds meer bezighoudt met wat hij zelf wil vertellen.

Lees het originele artikel op rtl.nl →

5 reacties

FransDansen2 maanden geleden

56 en dan pas denken: misschien moet ik eens vertellen wat ík wil… ja, welkom bij de midlifecrisis maar dan met een camera op je smoel. Filmen minder belangrijk, zegt ie, klinkt vooral alsof hij eindelijk doorheeft dat “druk zijn” niet hetzelfde is als “blij zijn”, zeg maar.

▲7▼
Daan_0232 maanden geleden

midlifecrisis take mist het punt bro want als je 30 jaar lang door ploegt in een industrie waar iedereen ja knikt tegen je agenda dan is het niet ineens “ik wil wat anders” maar gewoon burn-out met een perspraatje lol

▲12▼
BiancaNH2 maanden geleden

nee joh, niet alles is meteen burn-out of midlifecrisis, soms ben je gewoon 56 en klaar met altijd maar draaien voor andermans schema’s. lijkt me juist gezond dat ie zelf wil kiezen wat ie vertelt, beter dan nog 10 jaar “ja hoor” zeggen en chagrijnig worden.

▲9▼
DocFatima2 maanden geleden

Feit is: burn-out en midlife lijken op elkaar van buiten, maar wat hij beschrijft klinkt ook gewoon als na jaren rennen eindelijk weer zelf aan het stuur willen zitten. In de spreekkamer zie ik dit bij zat mensen rond de 50-60, ineens is status en applaus minder boeiend en wordt autonomie het medicijn, dat is niet per se een instorting. En die onzekerheid van freelance werk vreet, ook als je succesvol bent, dat onderschatten mensen echt.

▲15▼
TinekeVlinder2 maanden geleden

DocFatima zit er wat mij betreft dichtbij: dit klinkt niet als “op”, maar als eindelijk weer terug in je eigen energie komen na jaren draaien op applaus en agenda’s van anderen. Freelance onzekerheid is echt slopend, ook als je bekend bent, want je zenuwstelsel blijft maar wachten op dat ene belletje… logisch dat je dan op een gegeven moment denkt: ik ga zelf wel iets maken. En dat toneelstukje van “gevestigde orde” herken ik ook, je voelt meteen of je ergens mag ademen of alleen maar moet bewijzen dat je erbij hoort.

▲10▼

Verhitte discussies

Laatste reacties