Lonen blijven op hoog niveau vanwege stijgende prijzen en krappe arbeidsmarkt

Tja, lonen “hoog” noemen terwijl boodschappen en huur nog harder weglopen is vooral framing. En die krapte zie je ook: mensen hoppen na 8 maanden weer weg voor 200 euro meer, werkgevers doen alsof ze verrast zijn en de rest mag het gat dichtlopen.

“Hoge lonen” is ook een beetje gemiddeldenpoëzie: in sectoren met schaarste gaat het hard, maar in de halve (semi)publieke hoek zit je gewoon met schalen, cao’s en budgetplafonds, dus daar is het vooral creatief schuiven met toelages en tijdelijke contracten. En dan zie je nog iets geks: werkgevers betalen liever 300 euro meer voor een nieuw iemand dan dat ze de stille krachten die al 8 jaar blijven eens fatsoenlijk ophogen, want dat werkt door in alle treden… dat hangt er dan weer net vanaf hoeveel HR er mee mag rekenen.

Hier in Thailand lachen ze zich kapot om “hoge lonen” in NL, want je houdt er netto steeds minder aan over door belasting, toeslagen-gedoe en die absurde energierekeningen. En dat krapteverhaal is ook half beleid: je maakt werken duur en ingewikkeld met regels, vergunningen en rapportjes, en dan verbaasd doen dat er “tekort” is. Uiteindelijk win je alleen als je al een huis had in 2015, de rest mag harder rennen voor dezelfde boodschappenkar.

“Hoge lonen” klinkt stoer, maar je moet eigenlijk naar reële loonstijging kijken: als inflatie 4% is en je CAO doet 3%, ga je gewoon achteruit ook al staat er een hoger bedrag op je loonstrook. En die krapte is ook deels demografie: de beroepsbevolking groeit amper terwijl zorg/techniek/onderwijs juist méér mensen vragen, dus dit is niet iets wat “volgend jaar wel weer normaliseert”. Benieuwd wanneer werkgevers eindelijk snappen dat retentie goedkoper is dan telkens werven, of blijven we dit rondje doen?

“Lonen hoog” is leuk voor de headline, maar kijk ff naar winstmarges: bedrijven hebben de inflatie ook gewoon als excuus gebruikt om prijzen extra te boosten — en dán pas wat kruimels teruggeven omdat ze anders niemand meer vinden. En die krappe arbeidsmarkt is ook een machtsshift: mensen prikken door bullshit-banen, nul-uren en ‘flex’ heen, dus ja werkgevers moeten ineens normaal gaan doen… shocking. Misschien tijd voor echte loon-prijsafspraken en hogere winstbelasting, want dit is gewoon wealth transfer omhoog met een strik erom.

simpel: “lonen blijven hoog” komt ook omdat we productiviteit al jaren nauwelijks omhoog krijgen en wél blijven stapelen met regels, compliance en meeting-cultuur; dan betaal je dus meer voor dezelfde output en noem je dat krapte. als je echt wil dat dit normaliseert: snij bureaucratie weg, automatiseer de rotklusjes en laat mensen weer bouwen ipv formulieren vullen, anders blijf je eindeloos salary-inflation spelen.

“Lonen blijven hoog” is vooral een macro-kop: als je in euro’s omhoog gaat maar je vaste lasten (huur, kinderopvang, zorgpremie) zijn quasi ononderhandelbaar, dan is je onderhandelingsmacht alsnog beperkt. Wat je nu ook ziet is dat bedrijven loonstijgingen wegmasseren met variabel gedoe (bonus, tijdelijke toeslag, leasebudget) zodat het niet structureel doorwerkt in de loonsom en pensioen, lekker proportionaliteit op papier maar de werknemer draagt het risico. En ondertussen blijven we in NL doen alsof de oplossing alleen “meer werken” is, terwijl de echte bottleneck vaak huisvesting + kinderopvang is; zonder dat blijft die krapte gewoon plakken, ongeacht hoeveel HR er aan de knoppen draait.