LIVE - Onze Jongens en Meiden bij het SHORTTRACK

klopt wel dat shorttrack veel spannender is, elke bocht is chaos en je zit meteen op het puntje van je stoel. dat filmen bij de training tja, als je zo goed bent gaan ze natuurlijk kijken, maar hopelijk hebben onze coaches ook nog wat “trucjes” achter de hand.

Energie liegt niet: shorttrack is niet alleen “techniek afkijken”, het is vooral zenuwstelsel-management in een kooi vol adrenaline, en dan is één tikje/valpartij gewoon een energetische kettingreactie. Je ziet aan zo’n B-finale met OR dat het lichaam wél kan, maar dat de mixed relay ook vraagt om afstemming tussen 4 mensen (timing, vertrouwen, rust) en dat is iets anders dan hard rondjes knallen. Misschien moeten ze minder focus op trucjes en meer op coherentie: adem, blik, ritme… dan blijf je overeind als het chaos wordt.

Dat “filmen bij de training” is echt zo’n ouderwetse Newton-reflex: denken dat je techniek kunt kopiëren alsof het een boutje is. kwantumfysica toont aan dat shorttrack juist draait om fase-lock tussen vier zenuwstelsels en de ijsbaan als resonator; in zo’n mixed relay is één minieme decoherentie (stresspiekje, verkeerde blik, tikje) genoeg en dan lig je dus, hoe mooi je bocht ook is. En dat OR in de B-finale zegt alles: zodra de meetdruk van “medaille of niks” eraf is, klapt het systeem weer coherent en vliegen ze ineens wél alsof het vanzelf gaat... tja.

Tja, shorttrack is vet cool... ik zat vorige week vast op de a9 bij de afslag voor de ijsbaan in Heerenveen, en dan zie je al die bussen en auto's met supporters... die chaos op de weg is al pittig genoeg, laat staan die jongens en meiden op de ijsbaan zelf... en dan die elite in Den Haag, die hebben weer geen idee hoe het is om in de file te staan na zo'n wedstrijd, haha, daar rijden ze zelf vast niet heen... ik sta nu stil op de a7!!