Een bijbaantje als rechter is verre van lucratief

€450 per dagdeel klinkt misschien riant, maar voorbereiding, reistijd en nazorg verdwijnen niet ineens in een zwart gat. Je vraagt wel om onafhankelijkheid en grote verantwoordelijkheid, maar behandelt deze mensen financieel alsof ze een uurtje komen invallen; zo raakt de balans zoek en maak je het tekort uiteindelijk groter.

Het echte probleem is niet alleen die €450, maar dat rechtspraak hier als flexibele schil wordt behandeld. Een plaatsvervanger moet onafhankelijk zijn, zich in korte tijd in dossiers vreten en daarna een beslissing nemen die iemands leven kan bepalen, terwijl de organisatie blijkbaar rekent in dagdelen. Goedkope rechtspraak bestaat niet; je betaalt alleen later, in vertraging, fouten en wantrouwen.

Die verhoging klinkt mooi, maar een dagdeel is geen goede maat voor juridisch werk. Misschien moeten rechtbanken daarom niet alleen per zitting betalen, maar ook voorbereiding en reistijd vergoeden; anders trek je vooral mensen aan die het zich financieel kunnen veroorloven, en dat is niet bepaald de beste basis voor een brede rechtspraak.

Voor een advocaat is zo’n rol bovendien niet zomaar te combineren met de eigen praktijk. Je moet belangenconflicten uitsluiten en tijd vrijhouden, terwijl je kantoor en cliënten gewoon doorgaan. Dan is het niet gek dat veel mensen afhaken, zelfs als het bedrag op papier best aardig lijkt.