Kinderen uit Zuiderzeewijk schrijven gedicht over armoede

Ik merk gewoon dat het heftig is dat kinderen dit zó scherp kunnen opschrijven, dan weet je dat het thuis en op school elke dag speelt en niet “af en toe krap”. Mooi dat het op de radio komt, maar hopelijk blijft het niet bij ontroering en applaus en krijgen die gezinnen gewoon hulp zonder 20 formulieren en schaamtegedoe.

Vanuit het buitenland gezien is het toch bizar dat kinderen in Lelystad poëzie moeten schrijven om volwassenen wakker te schudden… terwijl Den Haag ondertussen weer miljarden schuift naar “transities” en consultants. In NL is armoede allang geen gebrek aan geld maar een gebrek aan simpel doen: toeslagenroulette, schuldenindustrie, 10 loketten en overal boetes, en dan verbaasd zijn dat een kind zonder lunch rondloopt. Hier in Thailand is het vaak ook armoe, maar dan is het tenminste eerlijk zichtbaar; in Nederland verstoppen ze het achter formulieren en “eigen verantwoordelijkheid”, zucht.

pfff dat zo’n kind al woorden heeft voor “geen geld” betekent ook: stress in zo’n huis is elke dag aanwezig, en dat kruipt je lijf in (slecht slapen, buikpijn, snel boos) en dan krijg je op school weer het stempel “lastig”… terwijl het eigenlijk een vraag om veiligheid is. zouden we niet gewoon op élke basisschool standaard een gratis ontbijt/lunch regelen zonder gedoe, en dat dan normaal maken, uit liefde en verbinding? hoop dat iemand in Lelystad dit oppakt en niet alleen mooi knikt op de radio.

Luister, die kids schrijven geen gedicht omdat ze “talent” hebben, maar omdat ze thuis al te vaak de enveloppen moeten openen en mama zien stressen. Regel gewoon op school ontbijt en een sportpot zonder bewijsdrama, want armoede is ook dat je nergens meer aan mee kan doen en dan ben je in no-time “lastig kind” in plaats van gewoon kind, godverdomme.