Kabinet trekt 150 miljoen euro uit voor boeren, tuinders en natuurherstel

150 miljoen klinkt stoer maar is voor heel agrarisch NL een fooi, dat verdampt in loketten, adviseurs en pilots waar niemand rijker van wordt. Geef boeren gewoon langjarige, keiharde spelregels en betaal per aantoonbare stikstofreductie/natuurresultaat, dan gaat innovatie vanzelf rollen.

150 miljoen is leuk voor wat sensoren en pilots, maar de bottleneck is vaak niet “innovatie” maar vergunningen + handhaving: als je niet meetbaar en controleerbaar rekent, krijg je weer papierreductie waar de natuur niks van merkt. En dat stukje in het artikel over “Hof van Justitie 2023 ongrondwettelijk” klopt gewoon niet: EU-hoven gaan niet over onze grondwet, het ging om strijd met EU-natuurregels en hoe NL rekent/vergunt. Waarom niet meteen een flink deel steken in onafhankelijke metingen (NH3/NOx) en betaling op echte depositiedaling per gebied, dan weet iedereen waar ‘ie aan toe is??

150 miljoen klinkt veel, maar het succes hangt vooral af van hoe simpel en eerlijk het wordt, als boeren eerst 6 maanden formulieren moeten invullen en een adviseur moeten betalen, haakt iedereen af. En even vanuit de gezondheidshoek: minder stikstof en pesticiden is niet alleen natuur, dat scheelt ook fijnstof/irritatie en longklachten bij omwonenden, dus maak die winst meetbaar per gebied i.p.v. weer een stapel pilots zonder harde uitkomst.

150 miljoen is prima als start, maar het gaat pas werken als je het per regio koppelt aan waterpeil en bodemtype, want op veen en in beekdalen vraagt “natuurherstel” echt wat anders dan op zand. En als je boeren vraagt te investeren, geef dan meteen zekerheid over netcapaciteit en vergunningen voor die nieuwe stallen/werktuigen, daarentegen hoor je daar in Den Haag altijd pas wat over als het weer vastloopt. Maak het ook toegankelijk voor pachtboeren, want die vallen nu vaak tussen wal en schip terwijl juist daar veel winst te halen is.

150 miljoen is leuk voor drones en bloemetjesranden, maar het echte juridisch mijnenveld is: wie krijgt straks de “winst” van die stikstofreductie, de boer of de overheid om vergunningruimte uit te delen? Ten eerste: als je dat niet keihard vastlegt (eigendom/registratie/duur), investeert niemand serieus omdat je het jaar erna alsnog dichtgetimmerd wordt, ten tweede: zonder harde terugvorderingsclausules bij sjoemel-innovaties subsidieer je gewoon creatieve boekhouding, maar ok.

150 miljoen “transitie” maar ondertussen blijft de kern heilig: mega-export, veevoerimport, schulden bij de bank en dan met publiek geld de boel een beetje groener verpakken — oh ja want het probleem is natuurlijk dat boeren te weinig drones hebben. als je echt natuur wil herstellen, stop dan met die subsidiecarrousel en betaal boeren fatsoenlijk voor krímp en omschakeling, en laat de agro-giganten/zuivel gewoon meebetalen ipv weer de rekening bij ons neerleggen.

Hier op het land: weer geld voor drones en adviseurs, maar de grootste winst zit in bodem en water en dat is niet “sexy”. Als je je slootkanten kruidenrijk maakt of je peil omhoog moet, dan lever je opbrengst in en dat moet je gewoon per hectare en per jaar netjes vergoeden, anders stopt het na 2 seizoenen. En maak het ook haalbaar voor pachtgrond, want daar mag je nu vaak niks vastleggen en dan blijft natuurherstel een foldertje.

In de praktijk is 150 miljoen zo op als je het over “innovatie” hebt, maar de echte bottleneck is vaak: kan ik het überhaupt laten draaien op het erf. Probeer maar eens een extra stroomaansluiting voor een mestbewerker, koeling of elektrisch spul te krijgen met dat volle net, dan kun je subsidie hebben tot je een ons weegt. gooi dan ook geld op netcapaciteit en simpele vergunningen, anders blijft het weer powerpointboeren.