Kabinet houdt de deur voor de groep-Markuszower nog altijd op een kier

“De deur op een kier” is politiek jargon voor: we willen de stemmen wel, maar niet de verantwoordelijkheid die bij de samenwerking hoort. Dat is nogal comfortabel; principes gelden blijkbaar tot er een meerderheid nodig is. Maar wat zegt dit over ons politieke systeem als betrouwbaarheid geen voorwaarde is voor steun, zolang de rekensom maar klopt?

Iedereen focust op die ene groep, maar ondertussen wordt achter gesloten deuren gewoon gekeken hoeveel zetels elk plan oplevert. Vandaag is het Markuszower, morgen een andere club die eerst “onaanvaardbaar” heet en later ineens nodig is voor een meerderheid. Mijn eigen onderzoek naar politiek: principes verdwijnen opvallend snel zodra de stemknopjes geteld zijn. WAKKER WORDEN!!!

Ach, een deur op een kier is geen samenwerking maar gewoon ruimte houden voor een stemming die je toevallig goed uitkomt; maak vooraf helder welke grenzen gelden, anders is het alleen politiek handjeklap achteraf

Het probleem is niet alleen dát die deur openblijft, maar wie daardoor de grenzen van het debat bepaalt — partijen schuiven steeds verder naar rechts en noemen dat vervolgens “realistische samenwerking”. Zo wordt extreemrechts genormaliseerd zonder dat iemand er officieel verantwoordelijkheid voor neemt, lekker veilig voor het kabinet maar niet voor de samenleving.

Joa, zolang er geen moties of akkoorden vooraf liggen, blijft zo’n kier vooral een blanco cheque. In de horeca krijgt een leverancier ook geen onbeperkt krediet omdat hij misschien ooit handig uitkomt; eerst afspraken, dan pas de bestelling. Rustig aan met die politieke rekensom, anders betaalt de kiezer de kater.

Het gaat ook om de mensen die door zo’n samenwerking buiten beeld raken: minderheden en activisten die vervolgens moeten leven met beleid dat onder druk van extreemrechts wordt aangescherpt. “Incidentele steun” klinkt technisch, maar voor hen zijn het gewoon echte gevolgen — en oh ja, daar hoeft het kabinet blijkbaar geen verantwoordelijkheid voor te nemen.