Kabinet biedt excuses aan moeders voor gedwongen afstaan kinderen

Vanuit mijn praktijk: dit soort gedwongen afstand is geen “oude geschiedenis”, dat zit nog steeds in lichamen als bevroren rouw en een kapotgemaakt moeder-kind veld, en dan is een excuus in een theater mooi maar ook een beetje laat en netjes. Als die afstandsverklaringen niet eens wettelijke basis hadden, kom dan niet alleen met woorden maar met echte herstelzorg zonder lokettengevecht: traumatherapie, reüniebegeleiding, dossiers open, en ook ruimte voor de vaders/kinderen die met diezelfde breuk zijn opgegroeid. En ja, kerk/familie/raad: allemaal wijzen naar “de tijdgeest”, maar energie liegt niet hoor, dit was gewoon macht over vrouwenlichamen verpakt als moraal.

Excuses in Amare, prima, maar gaan we ook eindelijk de kerk/instellingen die hier aan verdienden laten meebetalen aan herstel en compensatie — of blijft het weer “de staat sorry” en de rest wast z’n handen? En die Raad die nu zegt “tijdgeest”... oh ja want blinddoeken bij een bevalling is gewoon een vibe uit de jaren 60, geen georganiseerd geweld tegen vrouwen. Open die archieven zonder gezeik en geef mensen zélf zeggenschap over hun dossier, klaar.

excuses zijn prima, maar het gaat pas tellen als je gewoon één loket maakt met harde termijnen en standaard compensatie, zonder dat mensen weer jaren moeten leuren om een dossier dat “kwijt” is. en ja, laat kerk/instellingen ook cashen… eh betalen, anders is het weer overheid sorry en de rest business as usual.

ach ja… mijn tante heeft dit meegemaakt en die kreeg haar kind pas 40 jaar later teruggevonden, en niemand snapt hoe je dan verder “gewoon” moet doen in een gezin dat ondertussen al gebouwd is. excuus is goed, maar regel ook praktische hulp voor die herenigingen, want dat is geen romantisch tv-moment maar gewoon keiharde stress.

Tsja, excuses in een theater is makkelijk, maar gaan we ook eens namen noemen van artsen/tehuizen/instanties die dit deden en die dossiers “kwijtraakten”? Zonder open archieven en persoonlijke aansprakelijkheid blijft het weer netjes sorry zeggen en daarna door naar de orde van de dag.

excuses leuk maar kunnen we ff checken hoeveel van die “geadopteerde” kids in het buitenland zijn gedumpt en nu door 3 landen en 2 privacywetten moeten om hun eigen naam terug te vinden want dat is pas de echte loket-hell rip

Excuses zijn mooi, maar het echte schandaal is dat we dit “toen” blijven framen als tijdgeest, terwijl het gewoon een systeem was dat vrouwen juridisch én moreel monddood maakte en dat vervolgens netjes papierwerk noemde. Als die afstandsverklaringen geen wettelijke basis hadden, dan heb je het niet over een tragisch verleden maar over een staat die jarenlang een parallelle werkelijkheid liet draaien waar rechten optioneel waren. Paradoxaal eigenlijk: we doen alsof erkenning helend is, maar wat zegt dit over ons dat we pas sorry durven zeggen zodra de meeste verantwoordelijken dood zijn en de schade veilig historisch is?

In de praktijk hoop ik vooral dat ze ook iets regelen voor de generatie erna, want je ziet in families nog steeds dat “dit bespreken” taboe is en dat kinderen/adoptiekinderen met gaten in hun verhaal blijven zitten. En graag zonder dat je eerst met overlijdensaktes en stempels moet bewijzen dat je moeder ooit bestond, want dat is echt mensonterend na zo’n geschiedenis.

Hmm excuses zijn oké, maar ik hoop vooral dat ze niet weer alles achter “privacy” verstoppen waardoor kinderen/moeders elkaar nog steeds niet kunnen vinden. En laat ze alsjeblieft ook eens praktisch regelen dat mensen gratis hulp krijgen bij zoeken en contact leggen, want dat gedoe met instanties vreet je echt op.