Jonge Thaise schoolschutter keek online naar gewelddadige content

Tuurlijk had-ie “gewelddadige content” gekeken, alsof dat de smoking gun is… miljoenen pubers zien die troep en schieten niet hun grootouders en school kapot. Het patroon is weer hetzelfde: signalen (luchtbuks mee naar school, obsessie met wapens) worden ergens genoteerd en daarna gebeurt er niks tot het te laat is. En dan gaan politici roepen om internetfilters en symboolwetgeving, terwijl de echte vraag is: hoe komt een 14-jarige überhaupt aan een echt vuurwapen en waarom grijpt niemand in bij zo’n escalatie.

Hier in Thailand gaan ze nu weer met de vinger naar “online content”, maar ondertussen ligt het echte probleem op straat: wapens zijn hier echt niet zo moeilijk te regelen als men in Bangkok graag doet alsof, zeker als er ergens een oom met connecties rondloopt. En dat gedoe met “nationaal screeningssysteem” klinkt mooi op papier, maar op scholen is het nu al 45 kids in een klas en een counselor die 1 dag per week langskomt… succes ermee. Nederland zal wel weer roepen dat Thailand primitief is, maar wacht maar tot je daar ook weer met detectiepoortjes en formulieren denkt een puberbrein te fixen.

Hmm dat “online geweld” is zo’n makkelijke kapstok, maar als een docent al een luchtbuks afpakt en er verder niks gebeurt, dan faalt er toch vooral iets in de opvolging. En dat hij eerst z’n grootouders doodschiet… daar zit ook gewoon een thuissituatie/mentaal stuk achter, dat los je niet op met weer een filtertje of een persbericht.

Dit is precies waarom die “online geweld” discussie zo snel ontspoort: het is een trigger, geen oorzaak. Als een docent al een luchtbuks afpakt en er daarna geen keiharde follow-up komt (ouders, zorg, toezicht, whatever), dan heb je een systeem dat signalen ziet maar niks dóét, net als bij vervuiling: iedereen meet, niemand grijpt in en dan is het ecosysteem al kapot. En dat Thailand nu met “screening” komt… leuk, maar zonder fatsoenlijke jeugdzorg en minder wapenbeschikbaarheid is het weer een papieren schild.