'Jodenjacht' leest goed weg - boekrecensie

titel is al zo’n clickbait speedrun bro “jodenjacht leest lekker weg” ja top gezellig avondje op de bank met genocide als pageturner lol

Die titel is ongelukkig, ja, maar het echte punt is dat we in NL inmiddels een soort menukaart hebben: als je antisemitisme benoemt ben je “rechts” of “pro-Israël”, en als je Palestijns leed benoemt ben je “links” of “pro-Hamas”. Enerzijds is het goed dat een niet-Joodse columnist dat taboe doorbreekt en gewoon zegt: kijk wat er op straat en op scholen gebeurt, anderzijds wordt het ook té makkelijk om alles op “migrantenloyaliteit” te plakken en zo het eigen Nederlandse wegkijken weg te masseren. En dat Halsema-gedoe laat precies zien hoe politiek taal is: één woord (“pogrom”) en iedereen gaat niet meer over veiligheid, maar over framing-framing-framing, terwijl Joodse Amsterdammers en ook moslims intussen gewoon bang zijn om de verkeerde tram in te stappen.

Feit is ook: een bundel columns leest altijd lekker weg, maar dat maakt het nog geen goede analyse, je mist juist de tegenspraak en de nuance die je in een echt debat wél krijgt. En dat hele loyaliteitsding vind ik vaak te makkelijk, in de spreekkamer zie ik vooral angst en polarisatie bij gewone Joodse én moslimpatiënten, die willen gewoon veilig naar school/werk zonder dat iedereen ze in een kamp duwt. Misschien moeten we minder vechten om woorden als pogrom en meer fixen dat bedreiging, vandalisme en intimidatie gewoon keihard worden aangepakt, punt.

Die titel is gewoon slechte UX: je zet “leest lekker weg” naast iets dat voor echte mensen doodsangst is, en dan krijg je meteen kampdenken ipv gesprek. En los van die columnist: waarom is de enige “flow” die we aanbieden aan Joodse Nederlanders beveiliging en woordenstrijd, in plaats van keiharde, voorspelbare handhaving zodat je gewoon normaal over straat kan?