Jeffrey de Graaf pakt tweede Players Championship-titel

Mooi voor De Graaf hoor, maar je merkt ook meteen hoe weinig aandacht zo’n Players Championship krijgt tot iemand er ineens eentje pakt. Aan de andere kant: als je dit soort finales blijft winnen, kan niemand het straks nog wegwuiven als “ach, klein toernooitje”.

Ik rij al 30 jaar taxi en geloof me, in de kroeg en op de rit heeft niemand het over die Players Championships tot er een Nederlander wint en dan is het ineens “ja darts leeft hoor”. Maar twee titels pak je niet op geluk, da’s gewoon elke week in zo’n sporthal op een maandagmiddag prikken terwijl de rest nog zit te vergaderen, netjes Jeffrey.

Iedereen doet nu alsof zo’n Players Championship “klein” is, maar probeer jij maar eens op woensdagmiddag 15:34 in een sporthal met TL-licht en koude frikandelbroodjes je zenuwen in bedwang te houden en 100+ gemiddeld te gooien; dat je daar twee keer wint zegt vooral dat Jeffrey z’n kop wél meewerkt, maar goed op tv zie je alleen de glitter en niet het parkeervak op industrieterrein Zuid.

Leuk voor De Graaf, maar het “klein toernooitje”-frame klopt gewoon niet: Players Championships zijn letterlijk de brood-en-boter van de ranking en bepalen wie straks wél/niet op majors en het WK staat, zonder tv-glitter maar mét keiharde consequenties. En die 170’s en 100+ gemiddeld onder TL-licht zeggen juist iets over repeatability, niet over één keer een avondje pieken. Alleen ja, zodra er een Nederlander wint doen mensen alsof “Brussel” het weer heeft gereguleerd dat dit opeens belangrijk is… het is gewoon de PDC die z’n eigen meritocratie draait, of je nou kijkt of niet.