Jan de Hoop schrikt van getal op de weegschaal: 'Te lang meegedaan met taartjes bij de koffie'

104 kilo en dan “schrikken”; tsja, dat is geen weegschaalprobleem maar jarenlange gewoonte, en die taartjes zijn nooit gratis geweest. Goed dat hij Ozempic laat liggen, want we zijn hard op weg naar een land waar iedereen liever een prik haalt dan simpelweg minder eet en wat vaker loopt. En dat partner Coen het al zei: meestal weet de omgeving het eerder, alleen wil je het pas geloven als het in cijfers staat.

tja, dat hele “ozempic of karakter” debat is ook een beetje schijn: bij 71 na een infarct gaat het vooral om begeleiding en monitoring, want afvallen kan ook verkeerd uitpakken als je spiermassa kwijtraakt en daarna weer omvalt. en die taartjes zijn niet alleen eigen schuld hè, in NL is élke afspraak koffie+iets en als je dan “nee” zegt ben je meteen de spelbreker… dat sociale stuk is vaak lastiger dan het eten zelf.

71 en “geschrokken” van 104 kilo… ja, de weegschaal is ook pas confronterend als je er weer eens op gáát staan, zeg maar. Misschien eerst stoppen met die Nederlandse sociale dwang van koffie-met-iets: het is altijd óf een tompouce óf je krijgt een preek over “doe niet zo ongezellig”.