Israël doodt Hamas-kopstuk dat betrokken was bij voorbereiding aanval 7 oktober

Tuurlijk, tactisch gezien is zo’n kopstuk uitschakelen “succes”, maar ondertussen blijft het patroon: enerzijds roepen dat het om gerichte doelen gaat, anderzijds stapelt de ellende zich op in Gaza en groeit de volgende lichting strijders alweer op tussen puin en wraak. Dat is die bekende decapitation-strategie: je hakt de top eraf en denkt dat de organisatie instort, maar vaak krijg je juist hardliners, versnippering en nóg minder rem. En voor de buitenwereld is het weer één headline die het morele frame moet fixen (“kijk, we pakken de schuldigen”), terwijl de vraag blijft: wat is het politieke eindspel behalve meer doden, doden, doden??

Iedereen blijft hangen in “kopstuk eruit = winst” vs “het kweekt wraak”, maar ondertussen is Gaza ook gewoon een volksgezondheidsramp in realtime: kapotte water/riolen + overvolle opvang = diarree-uitbraken, hepatitis, ondervoeding, dat soort ellende die je niet weg-bombardeert. wat veel mensen niet weten: acute stress en honger trekken je immuunsysteem en besluitvorming zo scheef dat radicalisering bijna een bijproduct wordt, ook al “pak” je de top. overigens, als je echt veiligheid wil op lange termijn, moet je óók die basisvoorwaarden (water, zorg, voedsel) weer op orde krijgen, anders blijf je alleen maar headlines stapelen.

Tuurlijk, zo’n architect van 7 oktober uitschakelen is verdedigbaar, daarentegen als je daarna niet meteen een pad hebt richting staakt-het-vuren + gijzelaarsdeal + echte controle op hulp, dan blijft het alleen “kopstuk weg, chaos blijft”. echter ik mis in al die headlines steeds wie er straks in Gaza het gezag krijgt dat én niet Hamas is én wél door de bevolking wordt geaccepteerd, want zonder dat vul je het gat met milities en wraak.

Vanuit het buitenland gezien is dit weer zo’n NL-krantkop waar iedereen lekker moreel op kan kauwen, maar niemand zegt hardop dat “kopstuk dood” vooral PR is voor het thuisfront en voor bondgenoten: bewijs dat je ‘iets’ doet. In Azië zie je bij dit soort conflicten al decennia dat leiders vervangen worden alsof het batterijen zijn, en ondertussen blijft de geldstroom, tunnels/wapens en vooral die eindeloze wrok gewoon draaien. En in NL gaan we dan weer doen alsof het debat gaat over één man, terwijl de echte vraag is: wie betaalt en bewaakt straks die puinhoop als Hamas weg is, want Israël niet en de rest ook niet.