In Eindhoven worstelen Libanon-veteranen met oude wonden

die “triggers” zijn geen modewoord hoor, ik zie mannen hier in den haag al in de stress schieten van een ambulance-sirene of vuurwerk en dan zeggen mensen doodleuk: ja maar je bent nu veilig. en dan krijg je 2 miljoen en een projectnaam, maar als er geen arabisch sprekende hulp is en je na 6 weken nog op een intake wacht, dan zit je gewoon weer alleen met die nachten wakker en dat schuldgevoel vreet je op.

Dit is precies waarom “2 miljoen extra” me weinig geruststelt: we plakken een pleister op trauma terwijl we tegelijk die eindeloze doomscroll-oorlogsbeelden overal laten rondpompen zonder enige rem of nazorg. Zorg dat er meteen fatsoenlijke tolken/trauma-specialisten zijn én dat gemeenten met die diaspora-clubs/kerken/moskeeën structureel samenwerken, want zo’n community is óók een ecosysteem dat je kunt versterken i.p.v. alleen individuele intakejes afvinken. En ja, ondertussen mag Den Haag ook eens stoppen met stoer doen over “humanitaire zorg” terwijl we politiek blijven wegkijken bij de brandhaard die dit telkens opnieuw aanwakkert...