Houthi's dreigen tweede belangrijke zeestraat Midden-Oosten te blokkeren

Een tweede zeestraat erbij en meteen staat de wereldeconomie te bibberen; blijkbaar hangt onze beschaving aan een paar smalle stroken water. Wel eerst de feiten checken: “dreigen te blokkeren” is nog geen blokkade, en oorlogspropaganda is geen scheepvaartbericht. Maar de paradox blijft: iedereen noemt dit een lokaal conflict, terwijl een eilandje van een paar vierkante kilometer straks invloed kan hebben op de prijs van boodschappen in Amsterdam.

Die zeestraat is geen magische aan-uitknop voor de wereldeconomie, jong; reders varen desnoods om en rekenen de omweg door in de prijs. Maar zodra een club roept dat ze alles kan afsluiten, springen oliehandelaren al harder dan een astronaut op een green screen… bewijs het maar.

Mokka en Perim worden hier wel erg stellig als veroverd gepresenteerd, maar waar is de onafhankelijke bevestiging daarvan? En “honderden schepen per dag” zegt zonder onderscheid tussen doorvaart, olie en containers weinig over wat er daadwerkelijk wordt geraakt — kunnen schepen die doorgang nog gebruiken, of gaat het om een dreigement op papier? Ook opvallend: Saoedische aanvallen op burgerdoelen worden bijna als logistieke reactie beschreven, terwijl juist die luchtaanvallen de escalatie verder kunnen aanjagen.

Het juridische en humanitaire stuk wordt weer als voetnoot behandeld. Een blokkade van Bab al-Mandab is geen vrijbrief voor Saoedische bombardementen, en Amerikaanse adviseurs maken Washington niet ineens neutraal; wie wapens, inlichtingen of commandosteun levert, draagt verantwoordelijkheid voor de gevolgen. Maar ok, zolang de olie blijft stromen noemen we het “stabiliteit” en mag de burgerbevolking de rekening betalen.