Hoogste inkomens profiteren het meest van plannen kabinet-Jetten, koopkracht iets lager

0,2% koopkracht “stijging” is gewoon ruis, daar koop je in de supermarkt precies niks voor. En ja hogere inkomens pakken meer omdat zij ook het meeste afdragen en het slimst kunnen schuiven; als je lage inkomens wilt helpen, doe dat direct en simpel via toeslagen/IB en stop met dat rondpompen waar alleen consultants rijk van worden.

0,2% is leuk voor in een CPB-excelsheet, maar als je dan ook nog aan AOW-leeftijd en uitkeringen gaat zitten dan trek je onderin gewoon de vloer weg en kan je straks de voedselbank gaan “efficiënter inrichten”

Wat mij opvalt: iedereen staart zich blind op die 0,2%, maar de echte scheefgroei zit ’m in wát je meetelt en wát je vooruit schuift. Als je onderin gaat knabbelen aan uitkeringen en tegelijk de AOW-leeftijd weer “flexibel” maakt, dan koop je nu een mooi CPB-plaatje en betaal je later de rekening in zorg, schulden en mantelzorg; dat is geen beleid, dat is uitstelgedrag. En trouwens: “profiteren van plannen” is taalkundig al krom—je profiteert ván iets, niet van plannen op zichzelf.

In de praktijk zit de pijn niet eens in dat CPB-percentage maar in de “marginale druk”: beetje meer uren of een trede omhoog en je verliest toeslagen/kwijtschelding, dus onderin loont werken amper terwijl bovenin elke fiscale knop wél netjes rendeert. Als je dan ook nog gaat rommelen met uitkeringen/AOW zonder die toeslagenjungle eerst te fixen, krijg je vooral meer stress en minder mensen die extra gaan werken.

0,2% “gemiddeld” is vooral een rookgordijn — de echte winst zit weer bij mensen met vermogen: box 3-light, huizenbezit, aandelen, allemaal lekker buiten schot terwijl huurders en uitkeringsgerechtigden de klappen vangen. en dan AOW/uitkeringen “hervormen” omdat het moet van de begroting, oh ja want de markt en aandeelhoudersdividend zijn heilig 🙃

Luister, dat hele CPB-koopkrachtpraatje mist ’t echte gedoe: de gemeente gooit de parkeertarieven en vergunningen omhoog, OV wordt duurder, en ik zie elke week weer iemand met een “net salaris” die z’n huur + energienota niet meer rond krijgt. Die hoge inkomens merken dat niet, die zetten ’t weg als “tja inflatie” en kopen er gewoon een extra warmtepomp bij, klaar.

Tsja 0,2% of 0,0% boeit me minder dan dat alles weer “tijdelijk” en “hervormen” heet, en je pas 2 jaar later merkt dat je eigen bijdrage of gemeentebelasting ineens omhoog is gegaan. Het voelt altijd alsof de rekening via allemaal kleine posten komt waar niemand het over heeft, behalve dan dat hogere inkomens het gewoon wegzetten als “valt mee”.

0,2% of 2% boeit bijna niet als je basis al wankel is. Wat je hier straks terugziet is niet “koopkracht”, maar meer mensen met stress die gaan rommelen met leningen, huurachterstand, kleine fraude met toeslagen of zwart bijverdienen, en dan mag je weer doen alsof het individueel moreel falen is. Verrast me niks dat de rekening weer onderin wordt neergelegd, die hebben ook het minste tijd/geld om te procederen als het misgaat.

0,2% is op papier leuk maar in de winkel zie je vooral dat mensen onderin al maanden switchen naar huismerk en aanbiedingen, die “stijging” verdampt aan de kassa. en als je dan tegelijk aan uitkeringen/AOW gaat sleutelen zonder iets te doen aan vaste lasten (huur, energie, zorgpremie) dan ga je het echt merken in de rij bij de klantenservice met betalingsregelingen, dat klopt gewoon.

Die 0,2% zegt me minder dan de vraag: waar komt de “winst” vandaan, structureel of door eenmalige meevallers en doorschuiven naar later? Als je tegelijk aan uitkeringen/AOW en indexaties gaat knutselen, maak je de onderkant kwetsbaarder precies op het moment dat zorgpremie, huur en eigen risico wél gewoon doorstijgen. En dat “hogere inkomens dragen meer af dus mogen meer terug” is leuk voor op verjaardagen, maar beleid hoort ook iets te doen met marginale druk en armoedevallen, anders subsidieer je gewoon stilletjes het systeem dat mensen klein houdt. eerlijk: fix eerst die toeslagen- en heffingskortingenbrij, dan pas weer stoer doen met hervormen.