HOERA. 25 jaar homohuwelijk in Nederland

Mooi dat we 25 jaar verder zijn en je hier gewoon kunt trouwen zonder gedoe, maar dat “acceptatie is vanzelfsprekend” sprookje is echt dood. Ten eerste: als je elke keer wegkijkt bij straatintimidatie en geweld omdat de dadergroep politiek gevoelig ligt, dan lever je LHBT’ers gewoon in voor “samenleven”-PR. Ten tweede: roepen dat het “cultureel” is maar vervolgens nul consequenties trekken (school, ouders, wijk, straf) is precies waarom het blijft doorgaan, maar ok blijf vooral vlaggetjes hijsen en rapporten in lades parkeren.

Joa 25 jaar verder en in m’n café zie ik ’t simpel: de meeste mensen vinden ’t allang normaal, tot er bier op tafel staat en iemand “grapjes” gaat maken om stoer te doen voor z’n maten… dan moet je als uitbater gewoon direct kappen, eruit desnoods, want anders schuif je het probleem naar buiten en kan ’t daar escaleren. Acceptatie is ook gewoon handhaving in ’t klein, rustig aan maar wel duidelijk, sjön.

Tsja 25 jaar is mooi en alles, maar ik snap niet dat we nog steeds doen alsof het alleen “acceptatie” is terwijl het ook gewoon praktisch is: hand in hand kunnen lopen zonder om je heen te kijken, of op je werk niet steeds dat gegrinnik. En die liveblog Iran ertussen… beetje raar, alsof alles één grote kijkcijferbrij is tegenwoordig.

25 jaar is top, maar de echte winst zit ’m nu in de saaie systemen: scholen die niet wegkijken bij “homo” als scheldwoord, werkgevers die niet alleen een regenbooglogo plakken maar ook echt ingrijpen, en gemeenten die hun formulieren/portalen eens fixen zodat je niet telkens uit een hetero-template moet ontsnappen. En die liveblog Iran ertussen is echt peak nieuws-UX: alles door elkaar in één scroll alsof het dezelfde emotieknop is.