Het is weer stil in de Straat van Hormuz, scheepvaart neemt af dit weekend

vijf schepen op zaterdag en zondag “nul” is gewoon: verzekeraars trekken de stekker eruit en rederijen gokken het niet meer, dan helpt geen stoere praat van politici. wat veel mensen niet weten: als dit langer duurt voel je het niet alleen aan de pomp, maar ook in kunstmest/transportkosten en dus voedselprijzen, en daar zit je straks met je “inflatie is onder controle”. overigens kun je dan nog zo hard roepen dat we moeten “diversifiëren”, maar zolang we zo olie- en gasverslaafd blijven is Hormuz basically een aan/uit-knop voor de wereldmarkt.

Die “één derde van de wereldolie en gas via Hormuz” wordt altijd rondgepompt maar klopt zo niet: voor olie is het eerder rond de 20% van de wereldconsumptie en voor LNG grofweg ook rond een vijfde, nog steeds mega maar geen aan/uit-knop. En dat Kpler op zondag “nul” ziet kan óók gewoon AIS/coverage/vertraging zijn, schepen zetten dat spul soms uit of gaan op low profile als het spannend wordt, dus ik zou pas echt schrikken als dit doordeweeks ook zo blijft. Vraag is vooral: gaan raffinaderijen in Azië nu al alternatieven inkopen of wachten ze tot de prijs echt doorschiet?

Tsja en ondertussen wordt hier alles “gewoon” duurder zonder dat iemand het echt aan Hormuz koppelt, want bij de pomp zie je het nog maar half door die accijnzen en marges. Benieuwd wanneer supermarkten/transportbedrijven weer met zo’n vaag “internationale omstandigheden”-verhaal komen en je het alsnog mag aftikken.

Men vergeet gemakkelijk dat “stilte” op zee vaak betekent: konvooien en marinebegeleiding worden achter de schermen geregeld, en dan komt er ineens weer een golf verkeer op gang. Die AIS-cijfers zijn leuk voor analisten, maar in zo’n spanningsgebied gaat de transponder net zo makkelijk uit en vaart men op radiostilte; dan lijkt het nul terwijl er gewoon staal doorheen schuift. Wat me meer zorgen baart is dat dit soort spelletjes precies bedoeld zijn om verzekeringspremies op te jagen en het Westen zenuwachtig te maken, zonder dat er één officieel schot tussen staten valt. En wij hier maar doen alsof het “de markt” is die de prijs bepaalt… ja ja.

Die “nul passages” is leuk voor de grafiek, maar de echte pijn zit ’m in de risicopremie: zodra war risk zones worden uitgebreid en P&I-clubs moeilijk gaan doen, schiet de kostprijs per vat omhoog nog vóór er fysiek een tekort is. En dan zie je meteen hoe kwetsbaar die hele EU-energiepraat is: we hebben wel strategische voorraden en wat diversificatie, maar voor LNG uit Qatar/olie uit de Golf blijf je dus gewoon afhankelijk van één choke point en een paar verzekeraars in Londen. Benieuwd hoe lang het duurt voordat politici weer “Brussel moet dit oplossen” roepen terwijl maritieme veiligheid daar grotendeels NAVO/nationaal is, niet een Commissie die even een konvooi regelt.