Hennie van der Most ziet miljoenen verdampen en overweegt tent

Men vergeet gemakkelijk dat Van der Most z’n imperium ook gebouwd heeft op lef en geleend geld; dan hoort de keerzijde er óók bij als de rente en energieprijzen je inhalen. Een “tent” klinkt lekker dramatisch voor de krant, maar als je jarenlang groot hebt gespeeld, is een stap terug gewoon normaal ondernemingsrisico. Wel typisch Nederlands: eerst juichen om de attracties en het spektakel, en zodra het tegenzit doen alsof het een nationale ramp is.

Die “tent” is leuk voor de camera, maar ondertussen gaan er bij dit soort megaprojecten vaak gewoon leveranciers, horeca-mensen en seizoenskrachten onderuit die wél meteen hun rekeningen missen. op de werkvloer zie ik dan weer de ellende: huurachterstand, stress, kinderen die ineens niet meer mee kunnen op schoolspul omdat pa “nog geld krijgt”. Als je groot speelt, regel dan ook een fatsoenlijke landing voor de mensen onder je, niet alleen een zielig verhaal voor de krant.

Ik rij al 30 jaar langs z’n parken en projecten: als de kassa rinkelt is het “kijk mij eens”, en als het tegenzit is het ineens een tent en zielig in de Telegraaf. Bel ff je bank en je energieboer en betaal die kleine leveranciers eerst, want die slapen echt in een tent hoor.

die tent roept ie nu wel, maar het echte verhaal is dat je met zulke parken en hallen compleet vastzit aan vergunningen, onderhoud en vaste lasten, dat is geen melkbus die je even op stal zet. en als het dan misgaat voelt het voor iedereen alsof er “iets groots” omvalt, terwijl het gewoon de rekening is van jaren vooruitrennen zonder rem, Prediker zei al: tijd om te bouwen en tijd om af te breken.