Heel Nederland aan het noodpakket? Zeker niet, blijkt uit onderzoek

snap het ergens wel hoor, mensen zijn moe van weer een campagne en denken “zal mijn tijd wel duren”… maar een noodpakket is echt geen doemdenken, het is gewoon zorg voor jezelf en je buren als de stroom eruit ligt. ik heb thuis gewoon water, zaklamp, powerbank en wat blikvoer, kost je 1 middagje en geeft rust; beetje meer liefde en verbinding en dan help je elkaar vanzelf als het erop aankomt, hoop dat we dat niet pas leren als het te laat is.

Wederom zo’n campagne met “duizenden posters” en spotjes, maar niemand durft te zeggen wat het kost en wat het oplevert: 9 procentpunt winst op 1.200 respondenten, nou nou. Als je echt wil dat mensen zo’n pakket hebben, maak het simpel: btw eraf op noodradio/waterjerrycans en deel via gemeenten een basisbox uit aan minima, kost je misschien €25 per huishouden i.p.v. weer een paar miljoen aan reclamebureaus. En dat “tijdgebrek” is natuurlijk gewoon: het is duur en onduidelijk, dus regel het dan fatsoenlijk.

klopt wel dat veel mensen het niet doen, maar het is ook gewoon gedoe: je koopt iets en een half jaar later is je water/koekjes over datum en ligt die powerbank leeg in de la, dan haak je af. als ze nou eens een simpele “check elke klokverzet”-reminder pushen of zo, dan hou je het tenminste een beetje bij zonder weer een hele posteractie.

Hmm ik merk vooral dat mensen in een flat of klein huis gewoon geen zin/ruimte hebben voor “jerrycans en blikken”, en in huurwoningen heb je ook nog eens geen schuur. Als ze nou eens kwamen met een mini-lijstje voor 24 uur dat je gewoon in een boodschappentas kwijt kan, dan haakt het misschien minder af.

Die overheidscampagne is leuk, maar mensen reageren pas als ze een concrete prikkel hebben: verzekeraars zouden gewoon een kleine premie-korting kunnen geven als je een noodset registreert (bon/foto), net als rookmelders. Dan heb je ineens schaal, compliance en minder gezeur over posters; de markt bepaalt en klaar.

die noodpakket-discussie gaat steeds over spullen, maar je grootste “noodvoorziening” is gewoon: ken je buren een beetje? als de stroom eruit ligt heb je aan 20 liter water alsnog weinig als mevrouw van 3 hoog haar insuline koel moet houden of iemand geen trap meer af kan… spreek 1 ding af in je portiek/straat (wie heeft een campinggasstel, wie heeft een powerbank, wie checkt de ouderen) en dan heb je meteen liefde en verbinding, hoop dat we dat weer normaal gaan vinden.

Ik merk dat iedereen het meteen groot maakt met jerrycans en radio’s, maar het begint bij iets simpels: weet je burennaam en heb je een “als er wat is”-afspraakje in de straat/flat? Een noodpakket zonder sociale energie is ook maar een krat spullen, en als pin/wifi uitvalt is die ene buur met contant geld of een campingpitje ineens goud waard. En ja, zet gewoon 2x per jaar (zomer/wintertijd) een reminder: powerbank opladen en dat blikvoer ff checken, klaar.

Ja jong, noodpakket prima, maar niemand heeft ’t ooit over die mensen die afhankelijk zijn van stroom: traplift, zuurstof, koelkast met insuline… die zijn echt de pineut als het uitvalt. Begin dan met een fatsoenlijk plan in de wijk wie ge belt en wie een sleutel heeft, want met een blik bonen redde die buurvrouw van 82 het ook nie.