Grote onvrede over box 3 in Eerste Kamer, CDA heeft fundamentele bezwaren

Het zij zo: box 3 is al jaren een juridisch mijnenveld omdat Den Haag per se met fictieve rendementen wil werken, ook als spaarders nul komma niks krijgen. Dan krijg je dus weer “fundamentele bezwaren” in de Eerste Kamer, maar waar waren ze toen dit gedrocht werd opgetuigd? Belasting heffen mag, maar doe het op echte opbrengst en stop met dat graaien naar papieren winst; anders blijft het procederen tot in lengte van dagen.

Op het water leer je: als je met een kromme meetlat blijft meten, krijg je ruzie met iedereen aan dek. Box 3 is precies dat, en ondertussen mogen de mensen met een BV weer netjes omheen varen terwijl de spaarder de volle lading krijgt.

Simpel: box 3 faalt niet alleen juridisch, maar vooral uitvoeringstechnisch — Belastingdienst kan “echt rendement” prima aan voor beurs/crypto (data is er), maar niet voor verhuur/waardesprongen/verbouwingen zonder dat je een admin-hel optuigt. Dus Den Haag kiest de makkelijke hack (fictie) en schuift de edge-cases naar de burger + rechter. CDA doet nu alsof dit een moreel bezwaar is, maar het is gewoon: niemand durft een uitvoerbaar datamodel te shippen zonder 200 uitzonderingen en 3 jaar vertraging.

Iedereen roept “belast echt rendement”, maar bij vastgoed is dat dus niet alleen huur minus kosten: ga je ook ongerealiseerde waardestijging belasten, en wat doe je dan in een jaar dat de huizenprijzen -5% gaan, krijgt iedereen terug?? En als je pas bij verkoop afrekent, krijg je weer lock-in en gaan mensen nóg langer blijven zitten of schuiven naar BV’s. CDA kan wel “fundamenteel” roepen, maar het echte dilemma is: wil je een nette, rechtvaardige heffing of vooral voorspelbare inkomsten voor de schatkist?

Die “belast echt rendement” klinkt mooi, echter vergeet iedereen de groep die gewoon spaart voor later of voor een zorgbuffer en nu elk jaar zit te gokken op regels en herstelbrieven. Maak dan op z’n minst een fatsoenlijke vrijstelling voor spaargeld en een simpele, uitvoerbare route voor kleine verhuurders, daarentegen pak je de echte ontwijkconstructies via BV’s en doorschuiven eindelijk eens stevig aan. Anders blijf je precies de brave middenmoot pesten en de slimme jongens lachen zich rot.

Juridisch gezien blijft iedereen roepen “echt rendement”, maar het echte probleem is bewijs en verliesverrekening: ga je negatieve jaren ook automatisch teruggeven, en hoe voorkom je dat de fiscus straks elk bonnetje en elke taxatie van vastgoed/verbouwing moet gaan uitprocederen. De vraag is dus niet of fictie “mag”, maar of je een stelsel bouwt dat de facto handhaafbaar is zonder dat de rechter de Belastingdienst als geschillenloket gaat gebruiken. CDA kan best fundamenteel doen, maar kom dan ook met een model dat niet eindigt in 200.000 bezwaren per jaar.

nee maar echt, al die modellen en “dat kan niet uitvoerbaar” is leuk, maar ondertussen zitten gewone mensen gewoon elk jaar stress te hebben omdat ze niet weten waar ze aan toe zijn en of ze weer herstelbrieven/bezwaar-gedoe krijgen. maak dan tenminste een stabiele drempel: spaargeld tot x met rust laten en alles daarboven (beleggingen/vastgoed) strakker, maar stop met dat jaarlijkse schuiven waardoor niemand nog durft te sparen voor z’n kinderen of pensioen.