Frans Timmermans: ‘Ik heb wel zoveel ego om te zeggen dat ik een hele goede minister-president zou zijn geweest’

Nou zeg, dat je ego hebt mag best, maar acht maanden wegduiken en dan weer roepen hoe goed je premier was geweest… tja, dat voelt meer als gekrenkt mannetje dan als leider toch?

Ach ego is niet het probleem, maar als je echt zo’n top-premier was geweest dan had je na die nederlaag niet onder de radar gezeten maar gewoon in de Kamer staan beuken voor je plannen, niet pas weer opduiken in een vissersprogramma toch

het probleem is niet z’n ego maar dat leiderschap hier wordt verkocht als een talkshow-quote in plaats van als resultaten: als je echt premier-materiaal bent, laat je zien dat je coalities kunt bouwen, dossiers kunt trekken en je eigen partij-infrastructuur op orde hebt, óók na een verlies. de oplossing is simpel: minder vissen-met-Jan en meer concreet werk aan 2-3 uitvoerbare plannen (wonen, energie, stikstof) met draagvlak in de Kamer, anders blijft het bij “had ik maar” en dat helpt niemand.

Ego is nog tot daar aan toe, maar premier zijn is niet “ik kan goed praten in Brussel” of in een vissersbootje reflecteren. Ten eerste heb je na verlies een plicht aan je kiezers om in de Kamer te blijven knokken en je club bij elkaar te houden, niet maanden verdwijnen; ten tweede: als je zó goed was, waar is dan je trackrecord in NL met lastige deals sluiten en vuile handen maken i.p.v. grootse zinnen? Dit is gewoon sollicitatiepraat achteraf, maar ok.

dat “ik had een goede premier geweest” is eigenlijk een sollicitatiebrief aan het verleden, en daar kun je nooit op afgewezen worden. paradoxaal genoeg is ego in Den Haag niet het probleem maar de brandstof, alleen: als je na verlies verdwijnt laat je zien dat je vooral van het podium hield en minder van de rommel erna. en dan die broer die opgelucht is… tja, wat zegt dat over ons dat we leiderschap blijven verwarren met zichtbaarheid, terwijl het echte werk juist begint als de camera’s weg zijn??

Juridisch gezien is “ik was een hele goede MP geweest” inhoudsloos, want het ambt is geen sollicitatie maar een vertrouwensrelatie: je krijgt het mandaat van Kamer + coalitie en je wordt afgerekend op crisismanagement en dossierdiscipline, niet op zelfbeeld. In casu heeft hij na verlies gewoon geen rol meer gepakt in die vertrouwensketen, dus dan is dit vooral reputatiebeheer achteraf. En die broer die opgelucht is: zegt ook iets over hoe weinig “premierwaardig” het is als je privékring de facto blij is dat je uit de arena bent.