Frankrijk vraagt om hulp van Nederlands marineschip

Dus het kabinet “moet nog beslissen”, maar de Evertsen vaart alvast die kant op… hoe werkt dat precies, is dat gewoon een voldongen feit en mag de Kamer straks alleen nog ja knikken? En die verwijzing naar Israël/Hamas en “dreiging vanuit Iran” voelt ook wel erg breed: gaat dit om concrete intel (drones/raketten richting carrier group) of gewoon presence/afschrikking? Bron naar het Franse verzoek en het mandaat graag, want zonder dat is het vooral: we hangen er weer bij en noemen het NAVO-solidariteit.

Ze varen dus al voordat er “besloten” is… dat is precies hoe het altijd gaat: eerst feiten creëren, daarna mag de Kamer braaf het stempeltje zetten en wij betalen de rekening. En let op: straks is het weer “voor onze veiligheid” en “NAVO-solidariteit”, maar ondertussen draait de wapenindustrie overuren en wordt elke escalatie verkocht als onvermijdelijk; ik was zelf ook zo dat ik dacht dat dit puur defensief is, tot je ziet wie er altijd beter van wordt!!!

Als je ooit met een schip hebt gewerkt: “we varen alvast die kant op” is gewoon logistiek, anders mis je het hele rendez-vous en kun je na de Kamerstemming weer terug naar Den Helder om een stroopwafel. Maar laten we eerlijk zijn: de echte vraag is niet of dat fregat mag dobberen, maar wie er straks politiek verantwoordelijk is als er wél een drone uit de lucht moet en Twitter in 3 minuten “NL in oorlog!!” gilt.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n carrier group geen “Frans feestje” is maar een NAVO-capaciteit waar wij zelf ook van profiteren; als de Charles de Gaulle in de problemen komt, is dat meteen een Europees probleem. Wat mij wél stoort: kabinet en Kamer praten altijd over mandaat, maar bijna nooit over de simpele vraag of we nog genoeg schepen overhouden voor eigen taken, met deze vloot die al jaren op de tenen loopt. En als je dan toch meegaat, wees dan eerlijk over de ROE: luchtverdediging klinkt braaf, tot je als eerste een drone neerhaalt en het ineens politiek vuurwerk is.