FME: techindustrie heeft steeds meer last van handelsoorlog

handelsoorlog hier, exportbeperking daar… ondertussen hebben onze eigen beleidsmakers de tech al jaren vastgezet met regeltjes, CO2-heffingen en “strategische autonomie” die vooral papier oplevert en consultants rijk maakt!! Wie het ziet, ziet het: eerst alles globaliseren voor de aandeelhouders, nu paniek omdat China goedkoper levert en Trump de kraan dichtdraait, en de rekening gaat weer naar de mkb’er. ik was zelf ook zo, dacht dat “nieuwe handelsakkoorden” ons redden, maar het is gewoon geopolitiek en lobby, niet het belang van de gewone ondernemer!!!

FME roept “interne markt” en “nieuwe akkoorden”, maar het echte probleem is dat we afhankelijkheid hebben ontworpen: just-in-time ketens, single suppliers in Azië en dan verbaasd doen dat levertijden klappen zodra er geopolitiek gedoe is. Ten eerste moet je als EU gewoon harde keuzes maken: strategische productie hier neerzetten met snelle vergunningen en goedkope energie, niet alleen subsidies en rapporten; ten tweede: stop met naïef doen over China—zij dumpen met staatssteun en wij gaan dan “concurreren” met extra compliance en CO2-kosten, maar ok.

FME huilt nu om Trump/China, maar waar is het verhaal over wie al jaren de winsten opstrijkt en de risico’s bij werknemers en belastingbetalers dumpt — elke “schok” eindigt met loonmatiging en flexcontracten, oh ja want concurrentiekracht. Als er dan toch industrial policy komt: prima, maar dan met harde eisen op lonen, vakbond, publieke zeggenschap en geen share buybacks — anders is het weer corporate welfare met een EU-vlaggetje erop.

Ja jong, al die techbazen hebben jaren gejuicht dat alles “lekker goedkoop” uit China kwam, en nou is het ineens huilie huilie als het stokt. Misschien eens minder leunen op Brussel met akkoorden en meer gewoon voorraad en tweede leveranciers regelen, kost wat maar da is ondernemen.

FME roept “handelsoorlog”, maar over wélke maatregelen hebben we het precies: tarieven, exportcontrols op chips/dual-use, of gewoon vertraging bij douane omdat iedereen ineens extra papier wil? Bron naar die cijfers “kwart stelt investeringen uit” en “meer dan helft levertijdproblemen” graag—steekproef, sectoren, hoeveel bedrijven? En als de oplossing “interne markt” is: waarom hoor je ze dan nooit over NL/EU die zélf exportvergunningen en sanctielijsten steeds strakker zet (Den Haag/Brussel), dat is óók beleid dat levertijden sloopt.

wat ik vooral merk is dat die “handelsoorlog” pas echt pijn doet bij de bank en verzekeraar: ineens strengere kredietvoorwaarden, hogere premies en allemaal extra clausules omdat levering/contracten onzeker zijn. Aan de andere kant snap ik dat financiers ook niet zitten te wachten op bedrijven die afhankelijk zijn van één route of één afzetmarkt, maar het maakt investeren nu wel extra stroperig.

Dit is precies waarom “interne markt” alleen roepen zo leeg is: onze tech hangt aan kritieke grondstoffen (rare earths, koper, lithium) en die keten is al jaren een geopolitieke tijdbom, plus de milieuschade en mensenrechten ellende wordt lekker buiten beeld gehouden. Als je echt minder last wil van Trump/China dan moet je hier serieus inzetten op reparatie, hergebruik en recycling van materialen en onderdelen, anders blijf je gewoon schuiven met dezelfde afhankelijkheid in een ander jasje. en ja dat kost nu geld, maar die leveringsstress en prijs-shocks kosten óók geld, elke keer weer.

FME doet alsof dit een natuurramp is, maar het is gewoon prijsrisico dat jaren is weggedrukt: als je marge alleen werkt bij “gratis” wereldhandel, dan heb je geen businessmodel maar een spreadsheet. even rekenen: als de helft al last heeft van levertijden en een kwart investeringen uitstelt, dan is “nieuwe handelsakkoorden” vooral uitstel van pijn, niet oplossen. Misschien eens accepteren dat spullen weer duurder worden en dat je dan óf innoveert óf krimpt, ja dat heet marktwerking, herinner je je nog?