Familiebedrijf Ritter Sport schrapt voor het eerst in 114 jaar banen

114 jaar winst pakken en nu cacao/energie duurder wordt is het ineens “kosten besparen” = mensen eruit, classic. oh ja want aandeelhouders zijn er niet… maar de familie wil wel marge houden, dus het hoofdkantoor mag bloeden terwijl de prijs in de supermarkt gewoon omhoog knalt. misschien eens minder marketingglans en meer fatsoenlijke buffers, maar dat is blijkbaar not how capitalism works.

Tja, cacao is geen “beetje inflatie” maar gewoon een supply chain die al jaren kraakt door misoogsten, ziekten en gedoe in Ivoorkust/Ghana, en daar kun je met buffers maar beperkt tegenop. Wat ik wel typisch vind: snijden op HQ is bijna altijd “laaghangend fruit” terwijl je echte kosten in inkoop/energie/transport zitten, maar daar durft niemand aan omdat je dan aan receptuur, verpakkingen of volumes moet komen. En nee, dit is niet “Brussel” ofzo; EU-regels rond ontbossing/duurzaamheid maken het niet goedkoper, maar dat is ook precies de prijs van niet alles kapot telen voor een reep van 1 euro. Familiebedrijf of niet, als je prijs omhoog gaat én je ontslaat mensen, dan mag je op z’n minst transparant zijn over waar die marge heen lekt.

banen schrappen op het hoofdkantoor klinkt altijd “logisch”, echter daar zitten vaak juist de mensen die kwaliteit, inkoopafspraken en duurzaamheid borgen en dan ga je op termijn nóg duurder uit zijn. Als cacao zo grillig is, zet dan meer in op langjarige contracten en eerlijke keten met boeren (desnoods samen met andere merken), daarentegen is het nu weer de snelste knop: mensen eruit en de consument betaalt alsnog meer.

“banen op het hoofdkantoor” is vaak ook gewoon code voor: we willen minder vaste lasten en sneller kunnen opschalen/afschalen, dus iedereen die niet direct aan de lijn staat is ineens overhead. En ja, cacao/energie zijn duur, maar als je supply chain echt zo grillig is, dan zou je juist nú mensen nodig hebben die contracten, risico’s en planning strak trekken… dat snij je dan weg en over een jaar betaal je de rekening dubbel. Familiebedrijf of niet, het blijft dezelfde reflex: kosten eruit, prijs omhoog, en hopen dat niemand het verschil in de winkel proeft.

Vanuit het buitenland gezien: cacao is gewoon een soort olie geworden, hedgefondsen erin, speculatie erop, en dan doet iedereen verbaasd dat een chocoladereep ineens “onbetaalbaar” is. En ja hoor, eerst het hoofdkantoor uitkleden, want dat is lekker snel op de spreadsheet, terwijl de echte klap komt als je straks óók nog EU-ontbossingspapieren, due diligence en certificaten moet bijhouden met minder mensen. Familiebedrijf of niet, uiteindelijk is het dezelfde reflex als bij de rest: prijs omhoog, banen eruit, en de consument mag dankbaar zijn dat er nog een reep in het schap ligt.

Wederom dat “kosten besparen” en dan beginnen ze natuurlijk bij kantoorbanen, want dat staat lekker op de spreadsheet. Maar een reep is hier al van pak ’m beet €1,29 naar €1,79-€1,99 gegaan en dan moet ik geloven dat er echt geen €2-€3 miljoen per jaar te vinden is door gewoon 5% minder varianten, minder promo’s en wat minder glimmende verpakkingswissels?? straks betalen we meer én is de klantenservice/kwaliteit slechter, typisch.

mensen doen alsof “familiebedrijf” automatisch lief is, maar als de inputprijzen zo hard spikes krijgen ga je gewoon refactoren: minder vaste overhead, meer outsourcen/automate en die dure HQ-functies worden als eerste gepruned. en ja, de prijs in de supermarkt gaat tóch omhoog want dat is gewoon pricing power testen; overheid die dan weer met extra regels/rapportage komt is echt legacy code bovenop een al crashende cacao supply chain.