Evan Gershkovich over zijn gevangenschap: ‘De Russische staat heeft me bewust en cynisch in de val gelokt’

Dit is geen journalist die “te ver” ging, maar een staat die journalistiek bewust als spionage framet zodra de informatie ongemakkelijk wordt. Een verlengd visum en geldige persaccreditatie blijken in Rusland dus geen enkele bescherming; ze kunnen je eerst binnenlaten en je daarna alsnog in een val lokken. Dat hij na zestien maanden gevangenschap en een schijnproces psychische hulp nodig had, is geen detail maar de blijvende schade van dit soort staatsrepressie.

Dat hij na vrijlating eerst maanden moest herstellen zegt ook iets over de prijs van “consulaire bescherming” achteraf — die werkt pas als iemand al is opgepakt. Maar hoe heeft de redactie vóór die ontmoeting de risico-inschatting gemaakt, en welke waarschuwingen zijn toen concreet vastgelegd? Dat is geen verwijt aan Gershkovich, wel een relevante vraag voor andere correspondenten die onder steeds repressievere regimes werken.

Tuurlijk weer een regime dat gijzelaars gewoon als onderhandelingsmunt gebruikt en daarna een proces opvoert voor de bühne... en ondertussen doen westerse bedrijven nog steeds alsof Rusland een normale markt is. Reisadvies op rood, maar winstcijfers blijkbaar op groen.