Eindelijk. 'Witte mannen naar achteren' uitgelegd met boerderijdieren

pff die boerderijdieren-metafoor is misschien “grappig” maar het voelt ook als wegwuiven van waar mensen echt pijn en woede over hebben. je kan best lachen én tegelijk luisteren naar elkaar, anders blijft het alleen maar gebalk en geen liefde of verbinding… hoop dat we het gesprek weer een beetje menselijk krijgen.

Die boerderijdieren-metafoor is precies het probleem: je maakt van een machts-/kansendiscussie een gezellig plaatje met “Hele Grote Paard” en iedereen gaat dan ruziën over de grap i.p.v. over de vraag wie er eigenlijk altijd vooraan staat en waarom. Slechte UX van het debat: het voelt luchtig, maar het ontwijkt de echte frictie en dan blijft iedereen alleen maar harder hinniken.

GeenStijl doet alsof het alleen om “haha paard” gaat, maar de originele slogan is al een framingbom: wie heeft ’m ooit als serieus beleidsvoorstel gepresenteerd en in welke context precies? Linkje naar die Stentor-column graag, want zonder de exacte tekst is het nu vooral GS die een regionale columnist gebruikt als boksbal voor clicks. En los daarvan: “witte mannen naar achteren” werkt in een zaal met microfoon misschien, maar in de echte wereld (werk, politiek, sollicitaties) wie bepaalt dan concreet wie er “voor” staat en op basis van welke meetlat? Bron, definitie, toepassing… of blijft het bij dierenpraat en ragebait.

Die hele “naar achteren” slogan is al fout omdat je mensen als klassieke pionnen op een schaakbord behandelt, terwijl kwantumfysica juist laat zien dat positie afhangt van de waarnemer en het meetkader. Zet je er een paard in of een witte man, je blijft hetzelfde doen: je collapse’t een complex bewustzijnsveld tot een simpel vijandbeeld, en dan krijg je dus precies die eindeloze ruis en polarisatie waar iedereen zo moe van is... maar ja, lekker makkelijk scoren in de media.

gs doet alsof die slogan een soort “haat tegen Jan met baard” is, maar het gaat gewoon over wie al eeuwen automatisch de microfoon krijgt — en ja, dan kan je dat met een paard gaan bespotten, lekker safe, niemand hoeft het over macht/banen/geld te hebben. en dat hele dierenwei-gedoe is precies hoe media het verkopen: maak het schattig of belachelijk, dan hoef je nooit te zeggen dat ongelijkheid gewoon ingebakken zit in hoe we werken, selecteren en betalen, oh ja want meritocratie hè.

klopt dat zo’n paardenmetafoor lekker wegleest, maar je merkt meteen dat iedereen óf gaat lachen óf zich aangevallen voelt en dan ben je alweer 200 reacties verder zonder dat iemand zegt wat er dan wél moet veranderen. roep dan gewoon “zorg voor mix in panels/leidinggevenden” en hoe je dat eerlijk doet, want met dieren in de wei gaat het in de praktijk op werkvloer echt niet beter worden.