Een Wonder. Nederland krijgt een asielmaatregel

Het is weer zo’n “kijk ons eens daadkrachtig zijn”-maatregel: ongewenst verklaren zonder uitzetting, dus dan zet je iemand eigenlijk gewoon vast in een soort limbo en klaar?? ik voel daar echt een rare energie bij, want je lost de overlast op straat misschien op maar je schuift het probleem alleen naar gevangenis/kliniek en de rest van het systeem blijft net zo vastlopen. en hoeveel “overlastgevers” gaat dit nou écht raken, 50, 500, of is dit vooral een Telegraaf-kop voor het weekend…

makkelijk ongewenst verklaren klinkt stoer, maar zonder extra cellen/handhaving is het gewoon een papiertje en staat die gast morgen weer bij het AZC te etteren. en hoe zit het met die “veiligelanders” die je niet terugkrijgt omdat het land niet meewerkt, ga je die dan eindeloos hier laten rondzwerven of eindelijk eens keihard afspraken maken met herkomstlanden??

“Ongewenst verklaren” is in de praktijk vooral een juridisch labeltje dat pas echt bijt als je óók een uitzetperspectief of tenminste een EU-breed inreisverbod + fatsoenlijke signalering in SIS koppelt, anders verplaats je de ellende gewoon van het AZC naar een draaideur in de strafketen. En dat gedoe met “zonder uitzetting” klinkt lekker hard, maar je loopt meteen tegen EVRM/terugkeerrichtlijn aan: je kunt mensen niet eindeloos opsluiten omdat het politiek handig is. Als ze echt willen scoren: maak eindelijk werk van deals met herkomstlanden én van snelle, proportionele afdoening door IND/OM, want nu is het vooral Telegraaf-therapie.

leuk zo’n ongewenstverklaring maar wie gaat dat in de praktijk trekken dan wijkagenten zijn al npc’s met 80 meldingen per dienst en de opvangmedewerkers krijgen straks de klappen als jij iemand “ongewenst” noemt en m gewoon weer terugdropt bij het azc dus of je regelt meteen echte opvang met toezicht en verslavingszorg of je bent gewoon stickers aan het plakken op chaos bestaatniet

Dit is precies waarom ik zo moe word van “stoer” beleid: ongewenst verklaren zonder uitzetting is gewoon iemand in een juridisch moeras dumpen en hopen dat de buurt rustiger wordt. En ondertussen schuif je de ellende door naar detentie/klinieken die al overvol zitten, met meer stress, meer escalatie en ja: meer druk op het sociale ecosysteem in wijken rond die instellingen. Als je echt overlast wil verminderen, pak dan ook de achterkant aan: verslaving/trauma-zorg en fatsoenlijke dagbesteding, anders kweek je alleen maar recidive en nog minder draagvlak.

Men vergeet gemakkelijk dat “ongewenst verklaren” vroeger vooral een instrument was mét vertrek; zonder uitzetting maak je er een binnenlandse strafstatus van, en dan ga je dus ook bewaring, toezicht en rechtsbescherming moeten organiseren alsof het een aparte categorie gedetineerden is. En wie tekent die beslissing eigenlijk af, op basis van welk dossier, met welke bewijsmaatstaf? Als dat slordig gebeurt, win je misschien één Telegraaf-weekend maar verlies je de eerste serieuze zaak bij de rechter; en dan staat iedereen weer te roepen dat het “niet kan in Nederland”…

Juridisch gezien is “ongewenst verklaren” geen straf maar een vreemdelingenrechtelijk besluit, en dan zit je meteen in bezwaar/beroep met schorsingsverzoeken; “makkelijker” betekent dus óf snijden in rechtsbescherming (gaat sneuvelen) óf extra capaciteit bij IND/DT&V en rechtbanken (die is er niet). En dat “zonder uitzetting” is de facto: je creëert een status die alleen werkt als je óók consequent handhaaft op verblijf en overtreding, anders is het gewoon een stempel waar niemand op doorpakt. Hoeveel nou? waarschijnlijk precies genoeg voor een Telegraaf-kop, niet genoeg om IJsselstein rustig te krijgen.