Een overvloed aan stervende, lijdende vrouwenlichamen

Ach opera is altijd al: vrouw gaat dood, man zingt er nog ff drie aktes overheen, klaar met die “avond over omgaan met hun dood” zeg, zet dan gewoon eens een verhaal neer waar ze niet als decorstuk liggen te creperen toch

Opera is natuurlijk ook gewoon een museum van de 19e eeuw, echter als je dan een “kritische avond” organiseert moet je het publiek niet alleen laten kijken naar nóg vier dode vrouwen maar meteen ernaast zetten: nieuw werk, andere eindes, andere makers, anders blijft het een praatje na afloop om jezelf goed te voelen. Daarentegen vind ik het ook te makkelijk om die stukken weg te zetten als fout; speel ze gerust, maar durf in de programmering te laten zien dat vrouwen niet alleen interessant zijn als ze sterven.

In de praktijk: als je echt “kritisch” wil zijn, laat je dus ook eens zien hoe je zo’n verhaal anders kan maken, niet alleen sterfscènes achter elkaar en dan een panelletje om het goed te praten. En waarom altijd die 4 bekende kassakrakers, durf ook eens een nieuwe opera te bestellen waar een vrouw niet dood hoeft om interessant te zijn. Anders is het gewoon avondje mooie ellende kijken met een moreel sausje.

alsof opera uniek is hierin lol kijk ff naar true crime en netflix waar vrouwenlijden gewoon bingecontent is maar zodra er een sopraan bij sterft gaan we ineens “kritisch” doen misschien is het probleem niet alleen de canon maar ons publiek dat ellende pas slikt als het mooi belicht is rip