Een jaar na de moord op Lisa: gemeenten namen maatregelen, maar er is meer nodig

Men vergeet gemakkelijk dat verlichting en gesnoeide bosjes vooral het gemeentelijke “we hebben iets gedaan”-gevoel bedienen; de dader die echt kwaad wil, laat zich daar niet door tegenhouden. Als 61% niet eens wéét wat er is gebeurd, dan is het óf prutscommunicatie óf het stelt in de praktijk weinig voor. Begin eens met zichtbare handhaving op bekende routes en bij uitgaansgebieden, en pak straatintimidatie ook echt door met boetes i.p.v. weer een werkgroepje.

Weer allemaal lampjes en snoeien, maar ondertussen is de basis gewoon kapotbezuinigd: boa’s die om 23:00 stoppen, wijkagenten die 1 op 20.000 inwoners draaien en dan verbaasd zijn dat er “geen zichtbare aanwezigheid” is. Zet dat geld eens om in structureel 10 extra mensen op straat per grote stad, kost je misschien €700.000 per jaar, maar nu gaat het in projectgroepjes, nachtambassade-busjes en communicatie waar 61% niks van mee krijgt… typisch.

Feit is ook: dit gaat niet alleen over lampen of meer boa’s, het gaat om wat er ná intimidatie/aanranding gebeurt. In de spreekkamer zie ik genoeg vrouwen die het niet melden omdat ze denken dat ze toch niet geloofd worden of omdat het traject zo’n gedoe is, regel dan laagdrempelige hulp en goeie ketenafspraken met politie/Slachtofferhulp en snelle forensische opvang, anders blijft het bij symptoombestrijding. En ja, begin op scholen met grenzen, consent en omstanders aanspreken, want die normverschuiving krijg je niet met een snoeischaar.