Duurtest Kia EV2 (deel 2): wint Koreaanse luxe van Franse charme?

Mooi hoor, die vergelijking, maar voor ruim veertig mille mag je tegenwoordig toch wel verwachten dat de kunststoffen niet overal hard en goedkoop aanvoelen. Franse charme is leuk op de oprit; bij een melkveehouder telt vooral of het na vijf jaar nog rammelt en de accu zich houdt.

Bij zo’n EV zegt de laadcurve meer dan een zacht dashboard: als je onderweg twintig minuten staat te wachten op een paar procent, mag die Koreaanse luxe wat mij betreft lekker thuis blijven.

Een auto koop je niet voor een zacht dashboard. Kijk naar zitpositie, zicht en winterbereik. Die rode kleur is na drie jaar ook gewoon minder belangrijk.

De echte test zit waarschijnlijk niet in de eerste indruk, maar in bediening na een paar maanden. Software-updates, piepende panelen en hoe makkelijk je met winterjas en boodschappen achterin komt, bepalen of zo’n auto prettig blijft; een panoramadisplay maakt vooral indruk tijdens de proefrit. En dat kleine frunkje is geen ramp, maar wel typisch zo’n detail dat in de folder efficiënt heet en thuis gewoon “waar laat ik de laadkabel?” betekent.